tanrı

müslüman insanların söylememeye gayret etmesi gereken kelimedir. çünkü allah kelimesi kusursuzdur:

baştaki elif harfini kaldırınca; "lillahi" olur. yine "allah" demek.
birinci lam'ı kaldırınca; "lehu" olur. yine "allah" demek.
ikinci lam'ı kaldırınca; "hu" olur. yine "allah" demek. örneğin; la ilahe illa hu.

ne kadar parçalanırsa parçalansın, bu kelime hep "allah" anlamını taşır.

neymiş? Allah'ın türkçesiymiş. ingiliz, fransız, alman veya ütopyalı insanlar bile müslüman olunca allah diyor. ama biz onlar kadar şuurlu, duyarlı olamıyoruz. sanki türkçeyi dört dörtlük kullandık da bir "tanrı" demek kaldı. fifi, tırıvırı, tırt, moko ve daha nicelerini kullanıyoruz ya zaten.

bir de türkçe ezan mevzusunu tartışıyorlar. ezan ister türkiye'de okunsun, ister senegal'de okunsun. ezanın sahibi türkler değil, müslümanlardır. çin'de çince ezan okunsa, oradaki türkler ne yapacak? tanrı uludur. ulu; dünyada bir varlığın büyüklüğünü göstermek içindir. uludağ gibi.