bir kişisel gelişim aracı olarak dost kazığı

kazık yediğinizi anladığınız an, tam o saniye, hayatta öğrendiğiniz her şeyin yerle bir olması, gözlerin yuvadan çıkacak derecede açılması ve bir kaç saniye olanları idrak edebilme durumu. evet, manzara bundan ibarettir sadece. o an bütün doğrularınız yanlış olur. "kaç yıldır nasıl çözemedim" diye sorarsınız kendinize defalarca. ve kafanızda bir şeylerin kırılma sesini duyduğunuzda, beraber yaşanılan şeyler tekrar gözler önünden geçer. işte bu noktada her şey çorap söküğü gibi gelir. çünkü her şeye çıplak gözle bakarsınız. "lan bunu bu yüzden yapmış" dersiniz. ve görürsünüz ki her şey yolundayken aslında siz bir sürü olay yutmuşsunuz. önemsemeyerek ve "yok canım o kötü niyetli değildir" diyerek kendinizi onun size asla yanlış yapmayacağınıza inandırmışsınızdır. ama o küçük olaylar bilinçaltında birikip daha sonra büyük patlama yaşandığında iş işten geçmiştir. artık sizin için o bitmiştir. zaten siz de onun için hiç olmamışsınızdır.