namuslu

herşeyiyle mükemmel ötesi bir türk filmi. 1984 çekimli olup, müzikleri unutulmaz eşsiz rahmetli müzisyen adamı melih kibar'a, yönetimi yine en iyi yönetmenlerden birisi olan ertem eğilmez'e, zeka dolu, iğneleyici, kapitalist yaklaşımı kritize eden senaryosu da, başar sabuncu'ya ait olan mükemmel, kaç defa izlenirse izlensin, insanın bir daha izlememeye kıyamadığı, her seferinde oyunculukları, ince esprileriyle, bir daha içine çeken türk filmi...
her türlü rolün altına girebilen erdal özyağcılar'ın bir sene sonra züğürt ağa filminde bir gelişmiş versiyonunu sergileyeceği kaypak insan modeli bu filmde de kusursuzdur. her an şerefsizliğe endeksli kişiliği başarıyla canlandırmıştır. en çok birlikte oynayan ikililerin başında gelen, şener şen'in ekürisi durumundaki ayşen gruda da, hiç fena değildir. normalde kocasını kapının önüne koyacak, fakat para diye imana gelip, oyunun hasını oynamaya başlayan kalpazan karı modunda eşsiz bir gösteri sunar. adile naşit'te onlardan eksik kalmaz. hele hele, son gece şener şen'in kazıklama partisinde masanın üzerinde bir oyun oynayışı vardır ki, unutulmaz...
yine de filmin en artı yönü, iki kişiliği, dürüstlükten, milletin kendisini şerefsizliğe, ikiyüzlülüğe çekiş safhasındaki gittikçe deliren oyunculuğu ile şener şen'dir belki de. büyüler izleyenleri. sonlarına doğru, ''milleti nasıl kazıklasam da, şunlara iyi bir sille yedirsem'' bakışları, mimikleri, kendine has hareketleri benzersizdir, kişiyi kendisine çeker... tekrar tekrar izlenmeli, üzerinde düşünülmelidir.
senaryosu da, dönemin geldiği son noktayı fazlasıyla özetler zaten... namuslu olarak filmin başındaki ali rıza'nın hali dışındaki tüm kişilerin de, özellikle memur tayfasının gidip de, kaypak, kolpacı, devletini satabilecek derecede, fırsat bilici derecede betimlenmesi o dönemin de ne hallerde olduğunu gözler önüne serer. türe benzer olarak 80 sonrası, dürüstlük, şeref, erdem, kazıklama, aldatma temali bolca film çevrilse de, şefin kepçesinden en çok belki de bu film çıkar. çünkü, tüm oyuncularının birlik olduğu kendisine has yapısı içerisinde, anlatımı mükemmele yakındır. şimdilerde de örneği kolayca görülebilecek sıradan bir konu gibi görünen tema, eşsiz biçimde ele alınmıştır... bu film gibi görüntü çizen diğer bir film ise;
(bkz: dolap beygiri)