gidiyorum bu

-karıcığım bana eroin koya-

rabbim şimdi bir polisi tutuklar gibi
değişik bir hayvan tıkanıyor göğüslerimde
menşei cam çocukların haysiyetiyle
pasiflora anlamında tren koşayım
koşayım filmlerin ismi bu olsun
şehre laciverd bir ceket gibi yakışsın yağmur
rabbim gör rabbim duy rabbim bağışla
rabbim kızın annesi bankada memur.

sol yanlarım cumartesi küle çalışsın
mason teşkilatlara çarpsın bisiklet
titreyeyim muştalara sapayım kopkor
rabbim kız okula geliyor.
yaşasın cumhuriyet!
...

ah muhsin ünlü'nün 1993 ve 1998 yılları arasında yani 20 ila 25 yaşlarındayken yazdığı şiirlerinin yayınlandığı kitabının ismidir gidiyorum bu*

edebiyat çevrelerinden kabul görüp görmediği noktasında tartışmalar yaşanır durur kitap için. bazıları için bi paçavradan ibarettir bazıları içinse dünyada şiir için söylenecek en nadide mısralar. her iki fikrinde taraflarına saygı duyarım şiirden hiç anlamayan biri olarak. ama şunuda kabul etmek gerekir ki underground denince edebiyat müzik veya herhangi bir sanat dalında nedense bireysel ve toplumsal bazda reaksiyonumuz daha acımasız olabiliyor. ah muhsin ünlü bundan fazlasıyla ağzının payını mı almıştır yoksa bazılarının iddia ettiği gibi bunun ekmeğini mi yemiştir bilmiyorum ama ah muhsin ünlü için şahsi kanaatimi belirtmem gerekirse yine belkide modern bir refleksle yine onun kendi ağzından belirteceğim bunu:

Yoksa ne şiirdir, ne şiir değildir; mısra nasıl çatılır; eh, bunları ben de biraz biliyorum çok şükür.

Peki, kabul; birçoğunuzdan daha iyi biliyorum.