mehmet ergul

bazı insancıkların nick altlarına saklanıp sağ'a, sol'a sallamalarından dolayı kendi adını nick olarak alan yazardır... kendi adı altında söyleyemeyeceği şeyleri saklanarak söylemez...

kısa bir özgeçmişi:

müziğe 2 yaşında elinde tarak ile şarkı söyleyerek başlamayan Mehmet Ergül 1990 yılında istanbulda doğdu. dünyaya geliş amacı olmadığı için, gelmişken geri dönmek olmaz, şöyle bir bakınayım diyerek yaşamını istanbulda sürdürdü. her gerçek istanbullu gibi devlet okullarında okuyarak yetişen mehmet ergülün hayatına müzik tamda bu yıllarda girdi. "öğretmenlerinin şarkı söylemek isteyen var mı?" sorusuna bodosloma giren mehmet ergül henüz ilkokul`da aşık olduğu bütün kızlar için yeşil tahtanın önüne çıkıp şarkı söylemesiyle tanındı... ilk çalmaya çalıştığı müzik aleti gitar oldu, ancak boyut olarak onun elinde "çello" gibi duruyordu, bu nedenle kısa zamanda vazgeçti. daha sonra müzik derslerinde alışılagelmiş "flüt" ile tanıştı. ancak "bak postacı geliyor" şarkısının 7. notasından sonra hep sıkılıyordu. sonunda flüt çalarak bir yere gelemeyeceğini anladı ve 11 yaşında müzik dünyasından affını isteyerek sevenlerini üzdü...

orta okul`da bütün ilgisini kızlara yoğunlaştırdı ve bu konuda hatırı sayılır bir kariyere sahip oldu. lise yıllarında ise durum biraz değişti, daha fazla derslerle ilgilenmeye başlayan mehmet ergül tüm sınıfın 30 civarı aldığı muhasebe sınavından 46 alınca kendini "kral" ilan etti. bu onun için aslında sonun başlangıcıydı ancak o sıralar bunu öngörebilecek kadar boş vakti olmamıştı.

lise 1de ilk kez girdiği kompozisyon yarışmasında 3. oldu ve kendisini bu alanda geliştirmek için çaba gösterdi. lise 2. sınıfta kompozisyon yarışmasında bu sefer 2. oldu. lise 3 ün sonlarında bir gün yalnız başına evde otururken kağıda bir kaç dize döktü ve bunu besteledi.

arkadaşlarıyla gittiği tatilde dalga geçmemeleri kaydıyla bu şarkıyı onlara seslendirdi... şarkı bittikten sonra oluşan sessizllik ve hemen akabinde tekmeli tokatlı tebrikler onun bu konuda da başarılı olduğunu gösteriyordu...

üniversite için 2 arkadaşıyla birlikte istanbuldan uzak ve güzel bir yere gitmek istedi... yaptığı tercihler üç arkadaşı birden herekeye götürmüştü... hereke ona 200`ün üzerinde beste ve üst üste yığılı bir sürü güzel anı, macera, arkadaş olarak geri döndü...

hobileri arasında: sevmediği insanlara seviyormuş gibi davranmak, güneşe çıplak gözle bakmak, yağmurda şemsiye ile yürümek, kötü sese sahip olan insanlara "kötü ses yoktur, eğitilmemiş ses vardır" demek, sözünü dinlemeyip sonra sözüne gelen insanlara "ben demiştim" demek, çok gezene "çok okuyan" ; çok okuyana " çok gezen" bilir demek vardır...

mfö grubundan fuat güner`e şarkılarını dinletti ve fikirlerini aldı, onun söyledikleri doğrultusunda rotasını çizdi...

birkaç uyduruk sanatçının, uyduruk şarkısının söz tamamlamasını yaptı...

bir süre arkadaşının barında öylesine şarkı söyledi,

taksim`deki birkaç bar grubuna beste verdi...

sıradan bir insan işte... herkes gibi; et'ten, kemik'ten...

devamı gelecek... umarım...

edit: istanbuldan uzak bir yere gitmek istiyordu demesine sebep trafik ve aileden ayrı yaşama isteğidir. istanbuldan uzağa gitmek istiyordu lafından kars'a mı gitmem bekleniyor?