maraş dramı

Mahsuni Şerif'in harika ötesi türküsü:
ökkeş vurma bizi!
neden vuruyorsun be ökkeş.
eğer vuracaksan sen kendi düşmanlarını vur ökkeş.
bir gün fransız kurşunu bize atıldığı zaman beraber savaşmadık mı?
emperyalizme karşı be ökkeş.
belleğin mi zayıf ökkeş.
haydar’ı, yusuf çavuşu niye vuruyorsun?
emekçinin babasını,
emekçinin oğlunu neden vuruyorsun.
vurma emekçiyi be ökkeş.

ökkeş biliyorum sen maraş’lısın.
bilir misin ki ben de maraş’lıyım.
bilirsin âşık mahzuni’yim işte.
beraber kurtardık bu ülkeyi.
bu dağları kurtarırken,
ne mezhep, ne din ne de inanç ayrımı vardı.
ulusal kurtuluş savaşı vardı yalnızca.
tüm bunlara rağmen küsmedim sana ökkeş.
sen gene de vur bizi.
ama biz yine de severiz tüm insanı unutma ökkeş

güzel maraş sana nazar mı değdi?
ahır dağı neden, gamlı gamlısın
mor kayada yiğitlerin gezerdi
ahır dağı niye gamlı, gamlısın

ölüler de yakıldı, yanmadı sağlar
yavrular ezilmiş, analar ağlar
deniz’ler tükenmez, damlalar çağlar
mahir’ler hiç bitmez, doğar sinan’lar
maraş dağı niye gamlı, gamlısın

allah deyip tespih çekip gittiler
hakkın binasını yıkıp gittiler
camilerden gelip, döküp gittiler
maraş dağı yine gamlı, gamlısın
bizim inancımız, söküp gittiler.

der mahzuni boyun, eğmem dört beye
döner kuzgun üleşimiz yemeğe
utanıyom maraş’lıyım demeğe
maraş dağı yine gamlı gamlısın