tkp nin 90 ıncı yıl afişlerindeki sıfırı karalamak

3 hafta önce yapmış olduğum gurur verici eylem.

kampüste yürüyordum, kocaman, siyah ve deli gibi pahalı olduğu her halinden belli olan afişler gördüm. baktım, tkp'nin 90. yıl kutlamalarına çağrı yapan afişler... sinirim bozuldu tabii. bu tkp, gerçek tkp değil olm! sip(tkp) bunlar. 2001'de kuruldular, 1920'de kurulan tkp'nin devamı olduklarını sanıyorlar. yani aslında bunların 90. değil, 9. yılları! gittim afişteki kocaman "90." yazan ifadedeki sıfırı karaladım. tkp'nin başına da "sip" yazıp tkp'yi parantez içine aldım.

işte tam o sırada karşımda stand açmış bu sip'liler beni görüp üstüme geldiler. "n'apıyon lan sen?!" gibisinden konuşma yaptılar benle. bir itiş-kakış söz konusu oldu. 7 kişilerdi; 5 erkek, 2 de kız. erkeklerin birine kafayı gömdüm direkt olarak. o yattı. 2 kız çığlık atmaya başladılar çünkü benim gerçek bir devrimci olduğumu ve bütün arkadaşlarını dayak delisi edeceğimi anladılar. neyse... geriye 4 erkek kaldı, aldım birini diğerinin üstüne fırlattım, ikisi kafa kafaya çakışıp oracıkta can verdiler. çığlık atan 2 kızcağız bir anda "reform şehitleri ölümsüzdür!" diye slogan atmaya başladı. neyse... geriye 2 erkek kaldı, birinin testislerine tekme gömdüm, o da yattı. 1 kişi kalmıştı, gözlerinin içine baktım... sonra n'oldu dersiniz? adam korkudan bayıldı amk! ahaha!!! işte tam o sırada yalnız kalan 2 sip'li kızın dudaklarına yapıştım ve teselli ettim. "korkmayın kızlar, devrim saflarına katılın" dedim. "ok aşkım" dediler ve devrimci oldular.

sonra da mustafa suphi'nin ruhu geldi yanıma. "eline sağlık yoldaş, kanımız yerde kalmasın" dedi. sarıldım ona, öptüm. eski sip'li 2 kız -ki manitam oldular artık- da elini öptüler mustafa suphi dedelerinin. bir de sen bizim hocamızsın deyip öğretmenler günü'nü kutladım, sonra ruhu gökyüzünde kayboldu.