buraya liseden sonra ne zaman gelirim bu yaziyi yazdiğımı hatırlayıp gelir miyim bilmiyorum ama sanırım ben de çok özlicem liseyi. tam olarak istediğim gibi olmasa da benliğimi yakalayabildim ve mizah hayatımın büyük bir kısmına yerleşti . hoşlandığım insanın kriteri de tamamen mizah kalitesi oldu lisede. alpe platonikliğim hayatımın en duygusal dönemiydi. 10. sınıf çok başkaydı her yönüyle. bi erkek için ilk kez gözyaşı döktüm ve o kadar duygusallaştım. sanırım hiç bi erkek beni o kadar depresif bi hale getiremez . neyse ankaraya taşınmak beni o kadar üzdü ki tüm arkadaşlarımdan ayrılmak falan çok kötü bi durumdu . ama buraya da çabuk alıştım ve sevdim. buradaki karakterim daha farklıydı ve sınav stresi başladı. olsun yine de iyi eğleniyoruz çok inek bi sınıftık sene başında ama biraz toparladık seviyorum burayı da ama tek sıkıntı yakın arkadaşım yok şafak gibi latife gibi zeynep gibi. umarım harika bi arkadaş edinirim. bi de sevgili yapmadan 4 sene geçirmek istemiyorum çok güzel tatlı bi sevgili olayım olsa fena olmaz. en çok da hangi mesleği yapıcam acaba onu merak ediyorum . sınavda naptım hangi ünideyim? neyse rez alalım ben buraya gelince bidaha yazarım. yazmaya bile korkuyorum ama umarım sevdiklerim, annem yanımda olur çünkü onlarsız hayatın bi anlamı yok ...

güçlü liderlik ancak şeriatla olur kısasa kısas hesabı.