Bir dilek tuttum içimden kavuşmak umuduyla aydınlık senlere...

bana onu verecek olan da, nasip edecek olanda sadece o. anladım ki sadece ondan istenmeli dilekler, kurulan hayaller. bende öyle yaptım, onun onu bana nasip etmesini diliyorum sonsuz bir umutla.

O geldi aklıma , hiç bir zaman çıkmadığı gibi yine yordu kafamın içini. Sordum ona ,buna düşünme unut gitsin dediler. Bilirler mi acaba bende ki onu. Bilirler mi acaba içimde ki yangını. Yüreğimin yavaş yavaş dağlanması, acısının her bir zerreme işlemesi. Sevda demişler bunun adına sanırım. Ama kimler dediyse bunu bilmiyorlar gerçek sevdayı bence. Acı çekince mi sevda olurmuş. illa acı mi çekmek lazım , içimizin yangın yeri olması mi lazım. Sevmek ve sevilmek yetmez mi? Belki biz bunu basaramadik, sevdik ama sevilmedik...

unutur mu? insan. bir bakışı, bir sözü bazen de bir çift gözü. unuttum denir belki ama gerçeği kim bilebilir ki. unuttum diyen mi? kendini unutturacak olan mı? bir bilinmezlikten başka bir şey değil hepsi bu. kimi içinde yılları biriktirir, saklar. kimi ise sadece özel bir anı. vardır herkesin unutmak istemediği bir anı, bir unutamadığı...

Hoca girdi derse , anlatıp duruyor bi şeyler, ben ki her zaman ki yerim de oturmuş izliyorum öyle sınıfı. Kimisi dersi dinliyor, kimi ise sadece dinlemeye çalışıyor. Tabi bide hocayı hiç umursamayanlar var. Böylece geçiyor vakit , bazimiz yakaladı onu , onunla gidiyor , bazimiz ise ondan geri de kaldı , ona yetişmeye çalışıyor. insan bu ya her zaman geç kalır bi şeylere. Bende ya bu derse geç kaldım yada dersten çoktan geçtim ama kimin haberi var bundan...

Uzun zaman oldu gelmeyeli o , gittikçe de uzuyor zaman , onun olmadığı bir zaman , kimine göre gelecek kimine göre hiç dönmeyecek . Beklemek mi lazım bir gelmeyeni yoksa geçip gitmek mi ? Sorular var böyle , anlamsız, karışık , cevapsız ... bazisinin cevabı çoktan belli olmuş da dillendirmeye cesaret edemiyor insan , yuzlesmeye korkuyor . Ama kaderden kacilir mi ? Onun yazdigindan başka yaşanır mi ? Anlamadı insan , anlamak da istemedi hiç bir zaman...

neden demişler ki sevenin içi yanar diye. gerçekten yandığı için mi? yoksa orada birinin olup da içini yaktığı için mi? sevdaya dahil midir?
acılar, yangınlar onlar olmadan yaşanmaz mı sevda? yoksa onlar ile mi olmuş olur sevda... Kiminin yüzünü güldüren sevda
kiminin hayatını söndürüyor nasıl bir çelişkidir ki seni hem yaşatan hem de öldüren o oluyor...

sevmedim onu, daha doğrusu sevemedim. bende isterdim onu sevmeyi ama sevemedim işte. olmadı yanımda, yakışmadı, daha doğrusu bana göre
bana yakışmadı. saçma bir tabir belki ama öyle işte. birini alıp başka bşirini koymak kolay olur dedim ama evde ki
hesabın çarşıya uymadığı gibi benim hesabımda tutmadı. benden geçti dediğim ne benden geçmiş ne de ben başkasına gelmişim...

Zaman akıp geçiyor biz de sadece rolünü isteyerek yada istemeyerek üstlenmiş birer figüran gibi izliyoruz. Sadece olup biteni rolü sergileme sırası bize gelince belki hakkını vererek belki de geçiştirerek yapıyoruz elimizden geleni. Bazen de yapmak istemiyoruz ama mecbur tutuluyoruz o rolü oynamaya. Neyse hayat işte bu ya geçip gidiyor zaman bir anını bile yaşayamadan , buna bazen seviniyor bazen de sövüyoruz hayat benim zamanım ne zaman gelecek diye ...