Tanrı evreni kendisinden yarattığına göre bu onun parçası olduğumuz anlamına gelir. Sonuçta hiçbirimiz tanrı dışında bir varlık tarafından yaratılmadık. (Teizim inancına göre konuşuyorum.)

Evrenin amacı ne diye düşünüyorum Tanrı'ya ulaşmak adına. Bir bakıma Tanrı kendini izliyor. Yani bizi yaratarak kendi kudretinin farkına varıyor. Tıpkı bizim bir sanat eseri ortaya koyup onu seyretmemiz gibi. Bunun evren boyutunda olanını düşünün.

Belki de biz tanrının sahip olduğu enerjiler kümesinin rastgele birleşimlerinden meydana geldik. Belki de tanrı kendisini tanımak için milyarlarca insanı yaratarak bu enerji kümelerinin her olasılıkta nasıl davranacağını anlamaya çalışıyor. Tüm permütasyon ve kombinasyonları deniyor.

En sonda ona tekrar döndüğümüzde kanımca kötü enerjisini besleyip büyütmüş olanlar cehennemde yakılarak bu kötüden arınıyor. Çünkü tanrı iyi ve kusursuz olmalı. Biz insan kümecikleri ise bu dünyada başımıza gelen olasılıkların sonucunda ruhumuzdaki iyi ideasını yüceltmeli ve kötüyü bastırmalıyız. Tabii cehennemden kaçmak istiyorsak.

Fakat bu noktada kafamı karıştıran irade kavramı var. Sonuçta kader ne ise onu yaşıyoruz çünkü tanrı bu enerji kümelerinin başına, kendi istediği olaylar geldiğinde ne yapacağını görmek istiyor. Yani kaderi yaşıyoruz. irade bir noktaya kadar. Belki de dünyadaki anlam arayışına bu kadar kapılmamalı ve kaderime razı gelmeliyim. Amor fati hesabı.

Çok sorguladım ve şu sonuca vardım; evet biz tanrıyız. Fakat kafanızda canlanan türden değil. Onun bir parçasıyız sadece. Bu bizi en güçlü tanrı yapmaz yani. Ve politeizmin temeline hiç uymayan bir yaklaşım olduğundan şirke girmediği kanısındayım.

Yani inşallah jxjxjxm.