18 Yaşına basmak üzere olan bir çocugum ve yaklaşık 9-10 yıldır bu cefayı çekiyorum
Allahın her günü içip huzurumu kaçıran sadece ölüp gitsede kurtulsam diyorum.. Elimde olsa çekip gidesim var lakin dayanagım yok annemi yüzüstü o adamla beraber bırakmak istemiyorum.
Küçükken annemi döverdi ben yatağın oralara saklanırdım baba yapma derdim ağlardım, annemle sabahlara kadar oturup aglardık onun hiç umurunda bile olmazdı.
Kısacası şöyle bir babadır benim babam;
Evine bakmayan, karısına yemek yapması için para vermeyen, faturaları ödemezsen siktir git bu evden diyen, oğlu için şuana kadar tek bir eşya dahi almamış, bulduğu paranın hepsini alkole veren, başkaların gönüllerini hoşnut bizimkisini herşeye aç bırakan bir insandır ki biz buna halk arasına baba diyoruz.

Bu yaşımda beni ruh ve sinir hastası yaptı psikolojim alt üst olmuş durumda ne yapıcagımı bilmiyorum ve hala elim kolum bağlı. alkolü bir kenara atıp ailesinin nasıl dağıldıgı görmesini çok isterim. Bunları kim yaşamak ister neden bunları çekiyorum diyorum anlam veremiyorum hiç birşeye herkesin sınavı var yaşamında bizimkiside bumu?