O kadar derin bir mevzu ki saatlerce yazabilirim. Aslında en onemli olan sorunun kalpten cikmis olmasidir. Girilen savasta akıl mı üstündür yoksa kalp mi? Kalbimi dinledim kan kustum, aklimi dinledim mutsuz oldum. Demekki neymis? Insan hep eksik kalmaya mahkummus. Ask denilen 3 harflide huzur filan yoktur varsa yoksa hüzün. Kavuşamayınca cezbedecidir, büyülü bir girdaptir icine ceker insani. Heyecandan kendini kaybedersin. Ama eninde sonunda biter. Zamanla gecip gider. Yas ilerledikce elde kalan sey sevgi olur. Belki heyecani bitmistir nefesini kesmiyordur ama hep yaninda oldugunu bilirsin guven verir inisi cikisi yoktur yormaz, yipratmaz.
Velhasil kelam bosverin aşkı meşki cürümesin içiniz siz en iyisi mi içiniz!

Başıma ne geldiyse bunu dedim diye geldi be.