05.06.2018 Sabahının sabah namazında farzın ikinci rekatında huzur ve içimdeki anlatılmaz duygudan gözlerim yaşardığı anda bi anda aklıme gelen beni ürperten ve içime korku salan vesvese ya ölünce tamamen karanlıksa hiçbişey yoksa gibi düşünceler ve bi anda namazda duygusuz kalmam sonrada namaz bitiminde eve gelip internette bu durumu araştırmam aslında basit mesela bi dağ var onu çok uzaktan görüyoruz ve gördüğümüz için var diyoruz güzel bi ses duyup güzel olduğunu kulağımız sayesinde işitip evet var ve güzel bi ses diyoruz yada güzel bi yemeği nefis bi yemeği kokusundan anlayabiliyoruz ve güzel olmuş diyoruz pekı???????????????????? sadece 5 duyu organımızmı var ? birini sevmek saygı göstermek bağlanmak platonik sevmek bunlarda var değilmi ??????????? peki lisede sevdiğin kızın ve sana meyilliyken işimi gücümü alıp düzenimi kurup giderim istemeye dediğin insanın evlendiğini öğrenmek ??? daha tarif edemediğim biçok acı bunalma umutsuzluk parasızlık işsizlik kaygısı ve biliyomusun yıllarca uyku ilaçlarıyla kendimi uyutmam. ve dedimki zaten ölmüş bi insanın tekrar ölmesi ? ruhen hangi birimiz yaşıyoruz ? bedenin ölmesi benim için bi son değil üstümdeki et parçası canlı diri yakışıklı bakımlı güçlü peki ya içim ruhum ??????????????? onu doyuramadım her türlü pisliğe bulandım ama doyuramadım. bigün yıllar önce bıraktığım namaza yeniden başladım cumalar youtubtan sohbetler sabah namazları derken tüm vakitleri kılamıyorum ama kıldığımda hissettiğim tek şey huzur teslimiyet bu benim içimi rumumu besleyen şey .ölünce nemi olucak et parçası dünyada çürümeye kalıcak yapılan pisliklerimle birlikte ruhum benliğim yaradanına ulaşıcak. bu vesveseler geldikçe dahada derine inicem kur-anı öğrenicem dahada üstüne gidicem çünkü benim aciz bedenimden ümidim yok. teşekkür ederim.