bir memur olarak bir çok birim değiştirmek zorunda kaldım, ve her defasında sadece isimleri farklı ama kaşarlıkları ve soysuzları aynı kadın ve erkek modelleri ile karşılaştım. Her defasında ilk gittiğim birimde beni samimi pozlarda(sanki 40 yıllık ahbapmışız gibi) karşılayan orospular ve ibneler sonrasında her nasıl olduysa içlerinden birisi ile münakaşa yaşadığımda bana karşı tıpkı sırtlanlar gibi birlik oldular...üstelik bu alçak insanlar her defasında birbirinin ardından demediğini bırakmayan, birbirinin kuyusunu kazan, elinde olsa birbirini gırtlaklayacak tipler. iki olasılık var: birincisi birbirlerinin yanında başları kel(artık beraber hangi boku yedilerse) ikincisi: Aralarındaki gizli mücadeleyi bir süre ertelemek için "Ortak Düşmana" ihtiyaçları var...Hiçbir zaman arkadaşlarımı satmadım...Hiçbir zaman diğer insanlara kumpas kurup kuyusunu kazmaya çalışmadım. Zaten bu çok saçma!Hayatta bu tür zırvalıklar için harcayacak zamana yazık. Her defasında bu alçaklara nasıl da güveniyorum ve sonrasında nasıl da bu şerefsizler tarafından kuşatmaya ve yıldırma operasyonlarına maruz kalıyorum bilmiyorum. Sanırım tertemiz yarağımı onların rezil amına götüne saplamadığım için bu kadar namussuzlar...Yarağıma yazık gerçekten.

"topluma tahammül edememek" söz öbeğini google'a yazdığında Psikiyatristlerin , toplumun çürümüşlüğünü değil de artık topluma tahammül edemeyen bireyin haklı psikolojisini yargılayan tek yönlü akademik zırvalarını dinlemek zorunda kalan insan tipidir...Aslında Psikiyatrların bir çoğu da bu çürümüş toplumun çürümüş bireyleridir... Toplumu yargılamak zordur, siyasi ve ekonomik olarak olumsuz sonuçları vardır...fakat bireyi toplum karşısında yargılamak en kolayıdır...sana şunu dolaylı yoldan söyleyen bir çok psikiyatr vardır: Bu kadar takma, sen de çakal ol, sen de rekabet et... git kaşarlarla anlayacakları dilde muhabbet et...yani şehirlerde ekonomik bir zincir halinde karşılıklı bağımlılık içinde mecburen yaşamak zorunda olan insanların kalitesinde yükselme bir yana kalite giderek düştüğü için Toplumu değiştirmek yerine bireyi değiştirmeye çalışan yaşam koçları , psikiyatrlar ve benzerleri aslında insanın suçu kendinde aramasına sebebiyet vererek özgüven kaybına neden oluyorlar....Arkadaş, ben insanım, ve etrafımdaki çakallara uyum sağlayamıyorum...40 yaşından sonra da yavşaklaşacak değilim....kimsenin kimseye inanmadığı, kimsenin kimseye güvenmediği ,yanardöner insanların içinde "düzgün insan tipi" maalesef ne yapsa olmuyor...Çünkü sorun uyum sorunu değil...insanlık sosyal evrim geçiriyor ve iyilik ,güzellik ve namus bu çağın insanının övünebileceği ,hayata tutunmasına dayanak kılabileceği kavramlar değil...her zaman ilk olarak , çevresine uyum sağlayamayan komplike organizmalar yokolur...basit organizmalar ise kolay kolay zarar görmez...çabuk değişir, çabuk dönüşürler...yaşama içgüdüleri daha yüksektir...