https://x.com/i/status/2084945449681559686

Hiçbiri dağıstan leki değil hiç birinin Türklüğü şaibeli değil
Kürt türler türkiye vatandaşıdıelar kimsenin kimliğiyle sorunları yoktur.
Ama dağıstan leki ve godiklerinin Türklüğü şaibeli olmasına rağmen ırkçılık yaparlar
Memduhum sen Karluk türkü değilsin kürtsün onlar gibi.

Devşirmelerin görmediği anlam veremediği Türk.
Bak onun için o Türk
Sen devşirmesin memduhum.

Rambo Ariel ortega
Dağıstanlunın müridi Türk kürdü.

Büyük adam gerçek bir Türk.
Adam gibi adam.

Aynı memduhum gibi.

Onu bilmem sen amcanı yani beni bil yeter.

Pers değil memduhum Kürt
Baba tarafın yani biz. Hepimiz vatanına bağlı insanlaeız senin biraz kafan karışık

Memduhum feykini gondiklediğim babanın yarısıyım çok ayıp.

Küfür yok memduhum Erzincan'da Kürtçe bilmeyen yok sen benden daha iyi biliyorsun memduhum
Ama türk'üz kimse değiştiremez memduhum
Sakın kal yeğenim.

Amacıyla böyle konuşma memduhum sen kürtsün
Üzgünüm.

Memduhum erzincanlısın köken olarak kürtsün tabi hepimiz türk'üz o ayrrı ama üzgünüm memduhum sen Kürt kökenli sin.

Amacanım kıroo
Kürt memduh hikayelere inanma.

Erzincan Memduhum kemaliye tercan iliç unuttun mu yavrum.
Zafer ,beyin,iğdiş normal.

Baba yarın sayılır.

Amcasıyım baba yarısıyım Memduhun
Erzincanlı Kürt o
Yeğenim
Ama uçmuş kafa.
Çok oynandı zihniyl ne yapsın.

Dağıstan leki feci ırkçı değişiğin uçmuş neferidir.

Dağıstanlı bir değişiğin Türk milliye çiliğiyle kandırdığı beyni hamurlaşmış zaferili godikğe anlatsan anlamaz.

Atatürk'ün mücadelesini dünyanın ilk anti emperyalist mücadele olarak gören tam bağımsız türkiye için mücadele eden mahir Çayan için hayatının en verimli çağlarında hapis yatan yılmaz güneyi herkes baktığı penceresinden görür.
Zafer partili bir godiğe yılmaz anlatılmaz.

Dünya tarihinde emperyalizmle veya otoriteryanizmle mücadele edip sığınacak başka yeri olmadığı için Batılı ülkelere kaçmak zorunda kalan sayısız figür vardır. Karl Marx, Vladimir Lenin, Troçki veya Bertolt Brecht gibi isimler de hayatlarının belirli dönemlerinde kendilerine kapı açan (ve çoğu zaman emperyalist/kapitalist olan) Avrupa şehirlerinde yaşamak zorunda kalmıştır. Bu durum çoğu zaman bireysel bir tercih değil, hayatta kalma zorunluluğudur.
​
Yılmaz Güney'in Mahir Çayan ve arkadaşlarını evinde saklaması, bu uğurda hapis yatması ve sinema hayatının en verimli yıllarını parmaklıklar arkasında geçirmesi, onun siyasi çizgisindeki samimiyetinin ve ödediği bedelin somut bir kanıtıdır.
​
Sürgündeki bir sanatçının görevinin, sığındığı ülkenin tarihini temize çıkarmak değil; kendi coğrafyasındaki ezilenlerin, haksızlıkların ve insan hakları ihlallerinin sesini duyurmak tır.