Sadece peynirde var diyorlardı eskiden.

Hayatımda yaptığım en akıllıca hareket eski kocam olacak şahıstan çocuk yapmamış olmamdı. Eğer yapsaydım tabiki çocuğumu daha çok severdim. O benim kanım, canım.

Ağlayasım geliyor artık. Yeter.

Sevmedim bu bildiriyi. açık oylanmak sanki daha bir samimi gibi. Bu biraz sinsice.

bakıp da görmemek, duymup da işitmemek dedikleri şey tam olarak günümüz insanının temel varoluş biçimi haline geldi. herkes kendi zihninin, kendi telefon ekranının ya da o anki yetiştirme telaşının öyle bir hapishanesinde yaşıyor ki, etrafında akan dünyaya dair en ufak bir fikri yok. yan masada ağlayan insanı, gökyüzünün o akşam aldığı o şahane kızıllığı, her gün önünden geçtiği binanın üzerindeki o ince işçiliği kimse fark etmiyor artık. insanlar sadece kendi hedeflerine kilitlenmiş birer füze gibi yaşıyor; a noktasından b noktasına giderken aradaki hayatı tamamen ıskalıyorlar. gözlem yeteneğini kaybetmek aslında empatiyi ve merakı da kaybetmek demek. çünkü etrafını incelemeyen insan, başkalarının ne hissettiğini de anlayamaz, dünyanın detaylarındaki o gizli güzellikleri de keşfedemez. sonuçta ortaya sadece tüketen, sadece kendi küçük dünyasında dönüp duran ve hayata dair hiçbir derinliği olmayan koca bir kalabalık çıkıyor. sahiden çok yazık.

Şeker olabilir sende beybaba. Şeker hastalığı sinir yapıyor. Babamdan biliyorum.

Ucuz yoldan pilot olmak isteyenlerin tercihi *

dışarıdan bakınca sadece "titiz" ya da "düzen delisi" sanılıyorsun ama işin aslı zihninin içinde bitmek bilmeyen bir mahkeme salonunda yaşamak gibi. attığın her adımı, söylediğin her kelimeyi, karşı tarafın attığı her bakışı saatlerce, günlerce, hatta yıllarca kafanda döndürüp duruyorsun. bir kere bir fikre, bir insana ya da bir ihtimale takılmaya gör; beynin o konuyu sakız gibi çiğneyip sömürmeden, suyunu çıkarıp seni tüketmeden asla rahat bırakmıyor. normal insanların saniyeler içinde unutup geçtiği detaylar, senin hayatının merkez üssü haline geliyor. en yorucu kısmı da mantığının durumun saçmalığının tamamen farkında olması ama duygu dünyana söz geçirememesi. hani bilgisayarda bir program donar, kapatmaya çalışırsın ama arka planda deli gibi ram tüketmeye devam eder ya, işte tam olarak öyle bir zihinsel yorgunluk. kendi zihninden kaçıp dinlenememek çok acayip bir lanet.

Böyle şeyler var mı kız bu sözlükte? Gram altınımı kapar gelirim ihihi.

Hiç denemedim onu. Dolma sarsam olmaz mı?

Çorabın kaçmış guzuum.

Ben italyan omleti diyorum.

Bence tatliş. Böyle şekilli çorapları seviyorum.

Metresi olan adam bu soruyu sormaz.

Çişim geldiği halde uykum kaçar diye uyanmamak. En çok üşendiğim konu bu ya uykumun bölünmesini istemiyorum.

Öpüyorum hepsini. Kıps.

Yazın biraz daha kolay olandır. Okullar kapanıyor malum.

iki sene kadar oldu çıkalı. Hayatıma uzaklaştırma kararı, boşanma gibi kavramları sokmuştur. O yüzden iyi anmam. Ayrıca yaşlandım ulan.

internetten olmaz o iş arkadaş ortamı şart. Veya iş ortamı ama tavsiyem başka departmanda çalışan biriyle olsun. Kendi departmanında çalışanla da olmaz.

Metrobüse binerken ben (temsili değil).