Bana teşhisi konulan hastalık. Bende ki hızlı döngülü bipolar. Kimseyle paylaşamadığım (çevre baskısı) içimde çığ gibi büyüyen bu hastalık. Kafamda sürekli ölme planları yaparken buluyorum kendimi, mani döneminde yaptığım şeylerden pişmanlık duyup günlerdir ağlıyorum tek kurtuluş yolum ölmek gibi hissediyorum. Ee tabi bide derdini kimseye anlatamama sorunsalı var bizde malum herkes vebalı gibi bakıyor. Dipsiz bi kuyunun içindeyim resmen, biri çekip alsın diye bekliyorum. Mani döneminde yaptırdığım dövmelerden bile nefret ediyorum nasıl düzelticem bu yaptıklarımı diye kara kara düşünüyorum. 5 senelik sevgilimdem ayrıldım bide üstüne üstlük. Halbuki beni bu dengesizliklerimle seviyordu. Ani kararlar, hızlı yaşama düşüncesi... tüm düzenim iyice alt üst olmuş durumda. Yaşamayan asla anlamaz tez zamanda normalimi bulmak istiyorum.