bugün
- unutulmayan üniversite anıları2
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması13
- yazarların ileride yapmak istediği ev8
- ev genci8
- enayimiknatisii17
- felsefe dersinin gereksizliği5
- üniversiteye başlayacak kızlara tavsiyeler6
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek12
- ağızıma tükür suratıma vur diyen kadın6
- ak troller3
- derya4
- insanın kendi götünü okşaması7
- kale3112'yi evlendirmek7
- intihar edemeyen adam3
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması6
- ahmet kaya5
- gelin ve damadın yüzlerini gerdek gecesi görmesi4
- yeni açılacak bara alternatif isimler6
- akşamları ne yapıyorsunuz7
- nah fotoğrafı atan ılık8
- wwe smackdown güreşçisi tyler reks'in son hali3
- merakın yaşla birlikte körelmesi2
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı6
- lise tuvaletinde su içmiş insan4
- akpde temizlik haftası14
- kağıt 500 tl4
- buse yıldırım3
- yunanistan mı kazansın sırbistan mı3
- karslıların atatürk'ün atını çalması5
- çiğdem karaaslan6
- motorsikletçi yavşaklığı23
- okulda zorunlu törenler4
- 20173
- burhan çaçan denince akla gelenler3
- fon mağduru yazarlar7
- sözlük kızlarının kıskanç birer kezo olması8
- fatma betül sayan kaya'nın avukat savunması11
- sıkıntıdan bilgisayar oyunlarına dadanmak4
- recep tayyip erdoğan'a ufak bir uyarı6
- günde kaç adet mineralli su içilmeli9
- gora7
- bir kalp iki kişiyi sevebilir mi3
- fon tatsızlığı15
- kaos show2
- brat3
- annem babama hizmet etsin diye aldım ağzı kokuyor4
- bir sözlük kızının üstüne mum damlatmak3
- en büyük sensin2
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri16
- terea5
sevdiği entry'ler
sanırım insanın ruhsal olarak felç geçirdiği anlardır. hiç unutmuyorum, evdeydik, çekirdek bir aile nasıl yemekler yiyorsa biz de o şekilde yemek yiyorduk. babamın üzerindeki sigara dumanı hala burnumda, annem haberleri açmış ve sıkılmış, bir yandan sağ eliyle -defalarca belirtmeme rağmen- çatalıyla pilav yemeye çalışıyor, sol elinde kumanda; kanal değiştiriyordu. tam o an oldu, bir telefon geldi. henüz ekmeğin köşesini kemirmeye çalıştığım dönemlerdi, babam biraz da hayıflanarak kalktı ve telefonu açtı. birkaç dakika geçti, ne olduğunu anlamıyoruz, duyamıyoruz zaten. annem meraklandı da bir bakayım dedi, ben hala ekmeğin köşesini kemiriyor, seviniyorum hatta; bana kaldı diye. annemin çok kısık ve kısa bir şekilde iniltisini duydum. bir anda kalbime bir şey düştü, baya ağır bir şey, henüz dokuz yaşındayım ve bu ağırlığı kaldıracak bir kalbe sahip değilim; mantıklı da gelmiyor zira bu durum. bir anda yerimden kalktım, salona geçtim. babam sandalyeye oturmuş, annem onu bile aramamış olduğu yere çökmüş; ağlıyordu. inanır mısın, hiçbir şey dememelerinden anladım; abimin öldüğünü. daha on üç yaşındaydı, büyüse bu yaşıma geldiğimi görse ne yapardı bilmiyorum, düşününce aynı ağırlığı yeniden duyumsuyorum. hiçbir acıya benzemiyor diyebilirim. zaten benzetmeye kalksam, onun anısına da hakaret etmiş olur, kendimi ayıplarım. o günden bu güne kaç yıl geçti; hala ekmeğin köşesini yemiyorum.