Benzer bir mecrada denk geldiğim pek ilişmediğim ama yazdıklarını okuyup kah güldüğüm bir yazar. Orijini burasıymış herhalde, geri dönmüş klavyesine kuvvet ne diyeyim. Biz yeniyik daha burada karşılamak bana düşmez

Babür.

Hem iyi aile robotu isimli Türk televizyon dizisinde ki robotun adıdır. Nostaljik bir isim yani, kısmen

tarihin en iyi boks hikâyesi, aynı zamanda boks tarihinin en büyük dövüşüdür.

george foreman ve muhammad ali, the rumble in the jungle olarak bilinen, 30 ekim 1974'te zaire, kinşasa'daki 20 mayıs stadyumu'nda gerçekleşen; yenilmez ve tartışmasız ağır sıklet şampiyonu george foreman ile muhammad ali arasındaki ağır sıklet şampiyonluk maçıdır.

1967 yılında vietnam savaşı’na katılmayı reddettiği için elinden alınan kemerini geri kazanmaya çalışan ali ile dönemin en tehlikeli boksörü george“big” foreman arasında gerçekleşecek maçın hikâyesini, klavyem döndüğünce anlatacağım.

joe frazier ile olan dövüşünde george foreman, 2 raund içinde frazier’ı tam 6 kez yere sermiş ve kemeri ele geçirmişti.
ken norton ile dövüşen ali ise ilk maçta çenesini kırdı ama ikinci maçta ken norton'ı nakavt etti.

ali; ken norton’ı, sonra frazier’ı yenerek foreman ile olan kemer maçının yolunu açtı.

sponsor bulmak için zaire devlet başkanı joseph-désiré mobutu ve muammer kaddafi devreye girdi; kişi başı 26 milyon dolarlık bir bütçe sağlandı. zaire devlet başkanı, bu dövüşü ülkenin tanıtımı için kullanmak niyetindeydi.

foreman, 40 maçının 37’sini nakavtla kazanmış bir terminatördü.
ali ise artık eski hızında değildi ve bir boksörden çok, siyahi–müslüman–savaş karşıtı bir figüre dönüşmüştü.

https://youtu.be/nH9eA3E8UZE?si=SAj4cOtavB1anddq

foreman “sam amca” olmuştu; ali ise amerika’yı dize getiren afrika kökenli bir general gibiydi.
muhammed ali, yerel dilde “ali bomaye” yani “gebert onu ali” anlamına gelen sloganı sahiplenmiş, zaire halkının sevgisini bu sloganla pekiştirmişti. öyle ki dövüş sırasında tüm stadyum “ali bomaye!” diye inliyordu.

rope-a-dope tekniğinin doğuşu olan bu maç, muhammed ali’nin 8 raund boyunca foreman’ın yumruklarını yiyip; kendini ipe yaslayarak kafasını korumaya odaklandığı bir stratejiye dayanıyordu. foreman ise tuğla gibi yumruklarını ali’nin vücuduna indirdikçe indiriyordu.

ali iplerde, foreman’ın herkesin bildiği balyoz yumruklarını yerken bile onun kulağına:
“bu kadar mı george?”,
“kız gibi vuruyorsun george.”,
“bana senin yumruk atabildiğini söylediler george.”
gibi laflar fısıldıyordu.

8 raund boyunca böyle devam etti. ali sürekli yumruk yedi ama yakaladığı her fırsatta kombinasyonlarla george foreman’a saldırdı. 8. raund başladığında foreman artık tükenmişti ve ali, raundun sonlarına doğru yakaladığı kombinasyonla foreman’ı bir kütük gibi devirdi.

cus d’amato der ki: “boksun %70’i mentaldir.”

bu dövüş, cus d’amato’nun boks dehası olduğunu ve bu sözünü kanıtlar niteliktedir. ali inanılmaz bir mental canavardı ve foreman, tüm fiziksel gücüne rağmen bu canavarın dişleri arasında ezildi.

Binnaz performansı ile bizleri mest edecekmiş gibi bir nick sahibi yazar.
Ciguli sevdamız sorgulanamaz

Az laf çok fotoğraf beyler. Boş iddiaları sevmiyoruz masaya çıkartıp vuruyoruz.
görsel

kimse kusura bakmasın ama o kadar para harcadığım mobilyalarımın, saatlerce kumaşını seçmek için kafa patlattığım kıyafetlerimin ve güzel kokması için sürekli uğraştığım evimin içinde tüy döken, önüne geleni tırmalayan ve ister istemez kokusu ile tüm evi esir alan bir tüy yumağı istemiyorum evimin içinde.

kendi köpeğimde bahçede takılıyor mesela evin içine çok soğuk veya ekstra bir durum olmadıkça almam

9 yaşlarındayken Antalya'da bir otelin asansöründe mahsur kalmıştım. Ne yapacağımı bilemediğim için ağlamaya başlamış, ardından asansörün ortasına oturup dua etmiştim.

O günden sonra asansörde kalma olayı peşimi bırakmadı. Senede minimum 2-3 defa asansörde kalıyorum; nedenini bilmediğim bir şekilde, 9 yaşında yaşadığım o deneyimden sonra bir daha asla asansörde kalmak panik yapacağım bir şey olmadı. Galiba bilinçaltıma, ne olursa olsun bir çözümü olduğu ve oradan çıkabileceğim düşüncesini kodladım.

Bu arkadaşın durumu biraz farklı. Ben insanların tercihlerini yargılamam; böyle şeylerden zevk alan iki kişi varsa, yapmalarında bence bir mahsur yok. Ben yapmam. Eşimin veya kız arkadaşımın böyle bir durumu talep ediyor olması düşüncesi bile midemi bulandırıyor ve sinirlerimi zorluyor.

Bunlar, modern çift algısı veya geleneksel normları yıkmış insanlar algınız içerisinde size makul gözüküyorsa, oturup bunu sorgulamanız gerektiğini düşünüyorum sadece.

Burası idi alternatif sözlük, kalktı göç eyledi avşar elleri. Orayı daha ciddiyetsiz ve kafama göre kullanıyordum burada uslu bir çocuk olacağım söz veriyorum

Amerikan dizilerini ve filmlerini acilen terk etmesini önereceğim kadın kişisi.

Mis gibi lüfer aldım, bi 50'lik rakı eşliğinde gömeriz.

Avrupamerkezci bakışı reddet, Anadolu özüne dön.

Arkadaş değildir.

Arkadaşının ilgi gösterdiği biriyle birlikte olmayı hayal ediyor olması bile sorundur. Sosyal medya etkisiyle böyle sapkın ve arsız düşüncelerin normalleştirilmesine karşıyız, çok şükür.

işverenler işçi gözünden dünyayı görmezler; bu bir ticarettir. Sizden istediği belli bir hizmeti yerine getirmeniz karşılığı beden veya mental gücünüzü kiralarlar. Doğal olarak kira ücreti içerisinde işçiyi maksimum ile çalıştırıp minimum ödeme yaparak üzerinden de kâr elde etme amacı taşırlar ki bu, onların rasyonelliği içinde mantıklıdır.

işçi olanın haklarını korumak sendikaların ve devletin önceliğidir çünkü işçi sınıfı, oy oranı olarak patron sınıfından fazladır.

Yani sorun, tepeden başlayıp aşağıya doğru bir domino taşı etkisidir.

Belli bir zaman diliminde düzenli olarak zaman geçiren tüm insan gruplarında duygusal etkileşim olur bu kaçınılmazdır.
Bir gruba dahil olun ve orada kendiniz olarak var olmaya özen gösterin böylece sizi siz olduğunuz için seven insanlar ile karşılaşacaksınız. Bilgisayar ekranında değil sokaklarda etkileşime geçin

Asıl olanın istikrar olduğu geriye kalan her şeyin ufak sıçramalar dışında hiçbir şey ifade etmediğidir.
Burada size satılan istikrar masallarından bahsetmiyorum. Her gün sabah 5'te uyanma masalları değil bir amaca doğru ufakta olsa her gün bir adım ilerleme kaydetmekten bahsediyorum.

Hedef belirle ve o hedefe doğru ilerle bir şeyi yakalamaya çalışmıyorsun acele etmeden, kendini yıpratmadan ve sabırla oraya doğru yürü sonunda başaracaksın. Başardığın güne kadar olacak yolculuktan keyif almaya bak