hızlı yürümeyin, yanınınzdan köpek geçerse heycanlanıp ani hareketler yapmayın. Düşünce size acımasızca gülecek olanları aklınıza getirmeyin. korkmayın geçer.

ne güzel ben de senden sıkılmıştım. yalaaan.

aşk olmazsa çok başarılı olabilirsin, kendini işine verebilirsin, çok iyi yazar olabilirsin ama asla bu buz gibi havada karın altında sanki yaz aylarında dünyanın en güzel yerindeymişsin gibi hissedemezsin.

hala onunla arlarında bir şeylerin olup olmadığını öğenmek için atılan, seçilen en sade ve anlamlı kelimelerden oluşan ve karşı tarafın unutmayı başarmışken tekrar aynı duruma düşmesine sebep olan mesaj.

her zaman genç görünen -aa sen 30 yaşındamıydın 20 gösteriyorsun gibi cümlelerle sürekli karşılaşan ve bunlardan çook memnun olan kızlar.

traş olmak çok zor değil mi kardeş. çok rahatsız ediyor mu.

koskoca abdullah güle oyun oynatmayı başarmıştır.

kuzenimin çocuğunun kazlar üstüne çıkmış didiklemişler annesi ellerinden zor almış. herhalde bu olsa gerek.

ghost filmindeki saçlarına bayıldığım ve bir gün öyle saçlara sahip olmanın hayalini kurduğum kadın.

yaşlandığımı ya da ona doğru gittiğimi yüzüme vuran güruh.

Saçmalık neden sevgiliye para veriyosun ki. Açmı kalmış, çalışmıyor mu, annesi babası yok mu? Bana bunun cevabını ver.

Kesinlikle pachelbel den canon in d. Ben bunu şu 1 haftadır test ettim harikaydı. Hele karşında ağaç ve etrafında kuşlar uçuşuyor ve sokakta köpekler koşturuyorsa harika oluyor tavsiye ederim. Pachelbel - Canon In D Major. Best version.

kardeşime göre 15 yaşlarındaydım. istanbula teyzemlere gitmiştik. lunaparka gittik ben rangera binmek konusunda çok ısrarcı oldum. rangerde bi abiyle yan yana oturdum. güvenlik kemeri mekikle uzaya çıkacaz gibi bi havaya zaten soktu beni. hareket etmeye başladı. geri giderken sorun yoktu ama ileri yönde giderken bütün hava yüzüme geliyordu ama ben gıdım nefes alamıyordum. allahım ölecektim hemen yandaki abinin koluna sarıldım.
-abi yardım et kalbim duracak valla abi ölücem nefes alamıyorum.
– korkma ben de korkuyom. (nası yani )
abinin koluna yapışmış beni kurtarması için yalvarıyordum. oda sürekli korkma diyordu. sonra onun ve birçoklarının yaptığı gibi ellerimi çırpmamı istiyordu. tabi ben kendimde olsaydım. geri geri giderken kalbim yeninden fırlayacak gibi oluyor, ileri giderken de nefes alamıyordum. kenarda beni izleyen 7 ve 11 yaşlarındaki kuzenlerim ağlamaya başlamış. canım kardeşimdeyse tık yoktu. annemle teyzem rangerı durdurmalarını söyledi bir süre durdur, durduramam naralarndan sonra- tabi ben bu arada yardım istemekten bitap düşmüş artık çırpınışları kesmiş hareketsiz bir şekilde onlara bakarken-olayın ciddiyetine büsbütün vardılar ki ranger eğlencenin yarısında durdu.( şu dakka öğrendiğime göre adam bana acımamış turu bitirmiş.). indim ve kabus bitti.
yıllar geçti herşey geçmişte kaldı şimdiyse ne rangera ne dönme dolaba binebiliyor ne de yüksek bir binanın çatı katından aşağı bakabiliyorum.