Arkadaşlar suan iliski yasadigim insana gercekten asik oldugumu dusunuyorum bu yasima kadar kimseye hissetmediğim kimsede yasamadigin duyguları yasiyorum bu iyi bisey mi kotu bisey mi kararsizim cunku etrafimda ki herkes annem dahi bana uygun olmadigini soyluyo ciddiyiz o da ciddi beni gercekten sevdigine inaniyorum evlenmek yuva kurmak istedigim insan o ama 23 yasinda suan oturttugu bi isi yok aciktan okuyo askerden yeni geldi ve gelecegii cok parlak olan bi insan evet degil cevremde ki insanların hepsi daha iyilerle daha uygun insanlarla birlikte olup kisacasi daha mantikli insanla evlilik yapabilecegimi soyluyolar dusunmuyo degilim soylediklerini ama ne kadar doogru bu dusunce tarzi? Gelecek belli olan bi kavram degil belki girdigi iste ufakta olsa aldigi maaşla cok mutlu bi hayat surucem cunku sevdigin asik oldugum adamla evlenicem ama insanlar beni dusunduruyo sizden de fikirlerinizi almak istiyorum benim tek istegim sevdigim asik oldugum adamla mutlu bi evlilik para cok sıkıntı degil ama insanlarin tepkileri canimi sikiyor