yeşil vadilerin zamanı

Dalgın bakışlarım geçmişin gölgelerinin rüzgarlarıyla başka mekanlara kilitleniyor. Eski zaman kilitlerini açan anahtarlar kadar eski şimdi düşüncelerim, büyük ve görkemli kapının eşiğinde nabız atışlarımı bırakıp içeri adım adıyorum. Gölge insanın karanlık mührüdür, bu kapıda bütün mühürler kırılır, biri dışında, kalbin mührü. O mühürdeki tanrısal ışık sana geçiş sağlar.

Attığım her adımda arkada kalanlar bulanıklaşır ve önüm aydınlanır.Başka zamanın kalbinde sessizlik vardır.Etrafımda çepeçevre zümrüt yeşili çimenler ve ağaçlar, beyazlar içinde ölü ruhlar dolaşır. Yeşil vadilerin sessiz ve mutlu ruhları boynuma dolanır, mutluluk nedir anlarım. Dalgınlığın mutluluğu yeşil vadilerin zamanında saklı.

"yeşil, ruhu rahatlatır dinlendirir" atabeyitini! doğruluyan önerme.