sonra bir gun

Bir zafer ekin karabay şiiri. yeni rastlanmış ve şaşırılmıştır. çünkü yazar farklı bir düşünceyle bu nicki seçmiş ama bilmeden de zafer ekin i çok sevmiştir. hatta çok önceleri bu şairi, akademisyeni ve müntehiri sözlüğe taşımıştır. şiir şöyledir:

I.(Önce çocuklar ağlar)



Ansızın bir yıldız kayar

ve dilek tutar çocuklar

-Babam sızmasın artık

-Uçurtmam bulutlara takılmasın

-Kırmızı pabuçlarım olsun

ve annem bulutlar gibi ağlamasın.

Ansızın bir yıldız kayar

ve ağlar çocuklar.

Dilekleri tutuklanmıştır

gözleri mahmur,

elleri yorgun,

düşleri sürgün kalmıştır.



Ne inatçıdır yaşamak için çocuk,ne de yaşat-maktadır inatçılığını. Kağıttan gemileri batar birgün,masalları kahramansız kalır. Çünkü büyüsü bozulmuştur düşlerin ağlayınca ve yollar düş olmuştur gülümserken atlıkarınca.





Gülmek sana bahşedilmedi

gülmüyorsun çocuk

ve keşfedilmedi uslanmak

uslanmıyorsun.

Gitmek hala "döneceğim" demekse

ve hala oyun bozan çocuksa en güzel çocuk,

oyunu giderken bozuyorum

kızıyorsun.

Çünkü, ne büyümesini istedim kuzuların

ne gökyüzünün ıslanmasını

yani ağlamasını çocukların



oysa yaşamak beyhude yolculuktur.

anladım ki, bir çocuk ağladıkça çocuktur.







II-(Birgün anneler bekler)



Birgün büyüdüm sanır çocuk

kuşanmadan gökkuşağını

seyretmeden kırlangıcı

siste yorgun yolcudur

siste yalnız yabancı.



şimdi bir kuş yuvasında yalnızdır

bir oğul anasında

bir ana sılasında yalnızdır.

Özünde gurbet de sıla da bir başına

yalnızlıktır

yalnızlıktır!









...ve ben kuzuların büyümesini kabul edemeden

kuzuları büyümeyen ülkeler hayal ederim ve bu-

nu gizlerim.Gizlenmiş hayallerimde rüzgarlar sey-

reder,ülkeler beslerim.



Birgün gizli özlemler alevlenir. Kimse masallarını

bile böyle gizlememiş, hiçbir şeyden masalsızlığı

kadar gizlenmemiştir ve birden körüklenir; dağ

özlemi,dağlar özlemi.



şimdi gençlik geride,

Umut özlemektedir.

ve bir anne bekledikçe annedir.





III-(...derken aşk girer araya)



Savaşan aşkı silaha eklesin ve gözlerini ağ-

lamadan hakeden gelmesin desen de, ne dağ-

lar çiçeklenir ne bir demet umut verir dağ çi-

çeği.





Öykünü eklersin

insanlığın öyküsüne.

şarkıların öksüz,

şiirlerin yarım kalır

bir garip sürgündür yüreğin

özlemlerin tutuklu

anıların göçmen kalır.





şimdi düş umutlusu yarınlar düş kırgını

dünlerden gebeyse özleme

özlemek bahardır

özlemek umuttur

aşktır özlemek

ve sen, baharın ilk harfi

umudun cümlesi

aşkın alfabesi sen

beni yazıyorsan mısra diye

şiir diye okuyorsan orda

aşkın ihtilali bu,ihtilalden eylüller sonra.







IV-(Sonra birgün ayrılık başlar)



Birgün küser de insan

darmadağın aşklara

ve yalnız yamaçlara

o zaman özlemek gizlemektir yaşananı

yani darmadağın olanı.

Belki artık bir nehir deltasını özler,

bir yaprak güzünü,

bir yağmur yeryüzünü

ve ben yanıma bir kentin kayıp çocuklarını alıp

Seni özlerim.



Verimsiz toprakları ve kuruyan yaprakları düşün.

Düşün ki, bıksın artık yere düşmekten. Şimdi üşü-

mekten bıkmamış bir sokak çocuğunun hayalleriyle

süslüyorum seni ama sen korkuyorsun süslenmek-

ten







Ancak gitmek bu yağmuru dindirmez ve din-

lemez fırtına sözümüzü.Çünkü ben kendi sür-

günümde seni biriktiren bir ıslak dalsam,yağ-

murumsun ve sen rüzgar evet esiyorsun ama

henüz bizi üşütmeyi haketmiyorsun.



gitme!

gitmek bu mevsimde erken ölmektir

ve hala göçmenken kuşlar, bana düşen

beklemektir!

beklemektir!



/Çünkü hayat beklerken koşu

Çünkü aşk taammüden telef/