son aşık

faruk nafiz çamlıbel' efsane şiirlerindendir.
yetmişlerde nilüfüer tarafından şarkı olarak yorumlanmıştır.
.......................

Hasretinle geçiyorken bu gençlik çağım,
Ey sevdiğim, ben ümitsiz değilim yine
Ak düşünce saçlarının kumral rengine
Kollarında son âşıkın ben olacağım.

Ey başında şimdi sevda rüzgârı esen,
Böyle her gün yollarımdan geçsen de süzgün
Sen benimsin büsbütün terkolunduğun gün...
O mukadder günü, bilmem, düşündün mü sen?

Ben bir beyaz saçlı âşık, sen bir ihtiyar...
O gün bana yaklaşırken ey ilahi yâr,
Esirgeme gözlerimden bir son buseni,

Kirpiğinden yavaş yavaş bir damla aksın,
Çünkü, ruhum, sen de o gün anlayacaksın
Ki hiç kimse benim kadar sevmemiş seni!
.........................