boşalmış sigara paketini kitapların, dökülen saçlarını halının üstüne bırakarak. sevişilmiş yatağa kokunu bırakarak giderdin.
karşılıklı ağlaşarak günaydın derdik gideceğin güne, geceden kalmış şarap şişelerini kaldırmak bana düşerdi. sen yolda olurdun, her dakika benden uzaklaştığını bilirdim de yine bütünleşeceğiz diye kendimi avutmak yine bana düşerdi. başarabilir miydim? tabi ki hayır.
o zamanlar yasaktı ve görgüsüzlüktü otobüslerde cep telefonu kullanmak. sana ulaşamamanın sıkıntısından döktüm bu saçları. her mola verdiğin tesisi sevdim. sesini duymayı, bende olduğunu bilmeyi, seni sevdim.
sen giderdin, peşinden bende ne varsa alarak.
© copyright 2005 - 2026