porphyrios

yeni platonculuk akımına mensup düşünür.

Neoplatonizme dahil ve daha çok bu akımın yorumculuğunu yapan filozoftur. Porfirios isagoci adlı eserinde incelediği beş tümel (cins, tür, fasıl, hassa ve ilinek) konusunu sistematik bir biçimde incelemiştir. Bu eser genel olarak aristoteles'in organon eserine giriş özelliği taşır.

Porfirios bu eserinde işlediği tümel konusu ile orta çağdaki tümeller tartışması/çatısmasının başlatıcı olarak bilinir.

Diğer yönden pratik öğelere diğerlerine nazaran daha fazla önem vermiş olmasıyla birlikte, ruhun kurtuluş yolunun çilecilik olduğunu ifade etmiştir.