optimistik nihilizm

iyimser hiççilik.

hayatta tek bir şansın var ve bu korkutucu. ama aynı zamanda seni özgür kılıyor.eğer evren ısı kaybederek ölürse hayatınızdaki bütün utançlarınız kaybolacak, yaptığınız her hata sonunda önemsiz kalacak. yaptığınız her kötü şey geçersiz kalacak. eğer hayatımız yaşayacağımız tek şey ise o zaman önemli olan tek şey hayatımızdır.eğer evrenin prensipleri yoksa önemli olan tek prensipler bizim belirlediklerimizdir.

https://www.youtube.com/w...h?v=MBRqu0YOH14&t=36s

beyin kullanımını katiyyen gerektirmeyen, ki neredeyse tüm ideolojik biçimler beyin kullanımını gereksinir, yirmi birinci yüzyılın kapital ruhunu okşayan ve tahrik eden, hatta kendisine tabi kalındığı takdirde, kapitalizmi tam da kalbinden besleyen ve tatmin eden zırva. belki de amerikan ekolünün ürettiği tek özgün felsefe yaklaşımı olup, kapitalin aslında hiç de var olmayan kültür birikiminin simülasyonunu yaratmakla, yine kapitalin kendi kendini beslemesini sağlayan, hamburger tadında dünya görüşü. nihilizmin içinden çıkarılmıştır fakat onun tam aksine çalışıp, felsefeyi hiçe sayar.

Felsefeyi hiçe sayar diyerek eleştirilimş lakin bunu ne kadar güzel yaptığına ve gereksiz mi yaptığına değinilmemiş.
iyimser hiççilik yaşamın kendisine işaret eder ve bu çoğu yaşamdan kopuk düşünce şeklinden daha fazla fayda sağlar, mutlu eder insanı.
Yaşadığımız zamanı sevmememizi tavsiye eder ve olanak sağlar. Bundan daha gerekli ve güzel bir şey var mı?

Friedrich Nietzsche'yi bu görüşe yakın buluyorum. (bkz: Amor fatı)

Kısacık ömrümüz var ve yapabilecek onca güzel aktivite var. Öyleyse karamsarlığa kapılma hicbir şey için, yapabilecekken keyfini çıkarmaya bak, özgürsün.
Son her halükarda kaçınılmaz öylese gülümsemeniz eksik olmasın.