noviembre

başrolünde lugano'nun oynadığı filmdir.

kasım ayının ispanyolcasıdır.

seksi ülke kzılarının takvim sayfalarını süslediği ülkenin dilinde kasım.

hayatımda izlediğim en iyi filmlerden biri. sokak tiyatrosunun ne olduğunu, nasıl yapıldığını ve en önemlisi neden yapıldığını anlamaya yardımcı senaryosuyla ve ve ve en önemlisi final sahnesiyle gönlünüze taht kurabilecek niteliğe sahiptir. bir alfredo baeza bekletiyor!

Toplum için sanat anlayışıyla yola çıkmış iyi niyetli bir film. Bunun yanında birkaç şey daha var ama maalesef hepsi bu kadar. Son zamanlarda bağımsız sinema alanında izlediğim en vasat filmdi. Peki neden vasattı?

Öyle cılız bir kurgu & senaryo ikilemi var ki hiçbir duyguyu hissettirmiyor. Belki bir tiyatro oyunu olsaydı etkileyici olabilirdi ancak film için aynı şeyleri söyleyemem. Zirve dediğim, duyguların en üst yere çıktığı kısım yok bu filmde. Bir kere bu benim için başlı başına eksiklik. Örneğin Amelie gibi bir filmde senaryo yerine sürekli duyguların ön planda olduğunu görmüştür herkes. Öyle olduğu zaman hem duygu bakımından bir yeterlilik kazanıyor film, kurgusu da iyiyse o taraftan da avantajına sağlıyor sessizce..

Filmin içinde sürekli diyaloglar halinde sergilenen kişilerin anlatımları var Alfredo ve grupları ile ilgili. Siz ne bir biyografi filmi çekiyorsunuz ne de National Geographic belgeseli çekiyorsunuz. Görmek ve sonuna kadar o anı yaşamak istediğim herhangi bir sahnenin sürekli bu diyaloglarla kesilmesi inanılmaz derecede sinirimi bozdu.

Sahnelerle müzik uyumu da ayrıca hoşuma gitti. Özetle belirtmek isterim ki bağımsız alanda tavsiye edeceğim türden bir film değil.

"kasım, sağlam bir umutsuz aktörler grubudur."

alfredo'nun her şeyine ortak oldum. Uzun uzun cümleler kurmak istediğim film. Hele bir gribim geçsin.

"Sanat içinde geleceği barındıran bir silahtır." sözüyle bütün filmin olayını açıklaya biliriz. Düzene başkaldıran en anlamlı sanat filmidir kendileri.

Bu filmi bence Türkiye'deki çoğu yapımcının,yönetmenin ve senaristin izlemesi gerekiyor çünkü filmde sanatın ticari bir amaç gütmemesi,sanatın insanları ve dünyayı değiştirmek için yapılması gerektiği anlatılmaya çalışıyor fakat maalesef ülkemizde sanat para için yapılan bir şey haline gelmeye başladı.Filme gelirsek eğlenceli bir filmmiş gibi başlayıp dram filmiymiş gibi biten zaman zaman eğlendiren sonlara doğru da hüzünlendiren bir film,süresi kısa ve bu yüzden de filmi izlerken fazla sıkılmadım fakat filmde bir tempo sıkıntısı var bir türlü beni heyecanlandıramadı sonları haricinde.Filmde verilmek istenen mesajlar hoş fakat bu mesajlar karakterler aracılığıyla direk seyircinin yüzüne doğru söylenince bence pek etkileyici kalmıyor keşke bu mesajlar daha dramatik olaylarla aktarılmaya çalışılsaydı çünkü filmin sonu haricinde filmin etkileyicilik konusunda da sıkıntısı var,tamam bir grup sanatı ticari amaç için kullanmadan toplumu ve zihniyetleri değiştirmek için kullanmaya çalışıyorlar fakat filmdeki olaylar verilmek istenen mesajları seyircinin yüzüne tokat gibi vurması gerekirken oldukça sade bir şekilde veriyor,bana kalırsa filmin asıl amacı mesaj vermekse daha dramatik ve insanları etkileyecek yoldan vermeliydi.Genel olarak film sürükleyici ve oyunculukların da sağlam performanslarıyla izleyiciye güzel zaman geçirtiyor,filmin soundtrackleri de fena değil.Son olarak film vasatın üzerinde fazlaca mesaj kaygısı vermeye çalışıp sade bir şekilde mesajını veren güzel bir film,(çok fazla beklentiniz olmadan) farklı bir şeyler izlemek isteyenler ve tiyatroyu sevenler için tavsiye edebilirim.

6.5/10

sonunu getiremediğim film.belirli bir konu yok zaten.verilmek istenen mesaj güzel ama sanki çok iyi kurgulanamamış.sokakta sanat tarzında geçiyor sahneler.sanırım sanatın fazlası beni boğuyor. overrated bir film gibi geldi.nitekim bağımsız alanda çok daha güzel örnekler var.

dünyayı değiştirmek isterken feci halde yenilen, ölüme gidenlerin öyküsüdür noviembre. bir kere izlersinzi bir şey anlamazsınız, ikinciye izlerken hafiften bazı şeyleri anlamaya başlarsınız, üçüncü izleyişinizde yok artık dersiniz.

tiyatronun , sanatın gerçekte ne olduğunu cesurca anlatan özgün ve fazlaca etkileyici film .
sonunu düşününce gerçek olmadığına inanmak istiyorum ama öte yandan böyle hayallerinin peşinde koşan özgür, yürekli , diğerlerinden farklı gençlerin olması ihtimali bile büyük güç veriyor insana.

Sonunda izledim.Ne diyeceğimi bilemiyorum çünkü ilk defa bir filmde kendimi buldum.Bir tiyatrocu olarak değil,sanatı anlamaya çalışan halktan biri olarak izledim ve sonunda bu kadar etkilendiğimi hatırlamıyorum..

"Parayı kabul etmek sanatı satmak demektir."

görsel