nefret edememek

bir insana deli gibi aşık olmanın sonucudur. kimseye değerinden fazla değer vermemek gerekir. gerekirse o kişiden nefret de etmelisiniz.

kötü şeyleri çabuk unutabilen insanların erişebidiği bir erdemdir. nefret etmenin bir fayda sağlamadığını gören ve onun yerine sevmeyi ya da hiç olmazsa nötr kalabilmeyi tercih eden kişinin davranışıdır. nefret etmek karşıdakinden çok kişinin kendi iç dünyasını karartıp bizzat kişiye zarar vereceği için, neden yapamıyorum diye hayıflanmak anlamsızdır. bazen yaşananların sonucunda nefret etmek gerektiği düşünülebilir, denersiniz, istersiniz ama yapamazsınız, korkmayın bizdensiniz...

nefret etmek isteyip yapamamaktır. karşıdakini gereğinden fazla sevmiş olduğunuz için yaşarsınız bunu. zordur. oysa ki nefret etseniz bütün acılarınız bitecektir belki. ama ısrarla sevmeye, değer vermeye devam edersiniz. yapılan hatalar can acıtıcı olsa da, kalbinizi kırsa da, kin besleyemezsiniz yaşananlara. her anıyla özel ve değerlidir o kişi sizin için. size yaşattıkları ufak şeyler değildir öyle. nefret etmeniz gerekirken daha da bir bağlanırsınız.

imkansızdır. daha mantıklısı için;
(bkz: küs ve dargın kalamamak)

(bkz: karşılıksız sevmek)

tam tersi olan "çok sevmek" duygusunu da yaşayamamaktır. hep ortalardadır kişi. biraz sever, biraz sevmez.

zor bir eylemdir. **

artık ona karşı hiçbir şey hissetmediğinizin göstergesidir. içinizde ona karşı hiç bir duygu kalmamıştır, nefret bile. umrunuzda değildir. ayrıca sevmenin zıttı nefret etmek değil, bir şey hissetmemektir.

nefretin gereksiz yükünü taşımak istememektir bir yerde.