mor çocuk

geceydi ve fonda bir yerde oh sister'in çalması kaçınılmazdı artık. ömer bir çöp tenekesinin içine atlayıp çöplerle boğuşmaya başladı. sonra bir kahkaha duydu ve 'ne gülüyorsun?' diye sordu.

- sen çok komik bir adamsın. orada ne yapıyorsun öyle?
- her şey çok acı.
- tabii acı olur.

bir çocuk. tepeden tırnağa mor. başındaki kocaman şapkasıyla şikago'nun kenar mahalle çocuklarını andırıyordu.

- deminki şarkı neydi?
- oh sister. bob dylan'ın imani bir şarkısı.

çocuk paltosunun sağ ya da sol cebinden bir ağız mızıkası çıkarıp eski bir irlanda türküsü çaldı. 'biraz küçük prens'i andırıyorsun' dedi ömer. 'hiç okumadım' dedi çocuk, 'ama sen de pilotu andırıyorsun. uçağının çöplüğe düşmesi ne trajik.'

adı moritan'dı. 'son moritan' gibi. belli başlı bir hedefi var hayatta: moritanya'ya gitmek ve asla geri dönmemek.

- bana bir moritanya haritası çizsene.
- nasıl çizeyim?
- mor çiz.

sonra çekip gittiler. dünya çok sıkıcıydı.

***

hakan albayrak kitabı

hakan albayrak, 1991

* her kim ki bu hikayeyi okudu ve aklı karıştı; tuhaf, tanımlayamadığı bir şeyler hissetti; işte o güzel bir insan bence!