mayis basi

şimdi herşey sevmek fiilini çekiyor
o eşsiz gülleriyle işte mayıs başı
aşk: neşeli, kederli, günücü ve yakıcı
yanık yanık söyletiyor yeşeren ormanları
gövdesine bir dilek kazıdığım ağaçtan
mırıltılar geliyor ve ağaçcık doğaçtan
yaratısı sanarak yineliyor durmadan
geçen güzde göğsüne çizdiğin istenceyi
alaycı alakarganın dalga geçtiği mağara
kaşlarını oynatıp gülümsüyor ormana
hava aşka değin titreşimlerle dolu
öyle göklü ve körpe, seven, mis kokulu
sevdalı yoncalarsa göğe göndermiş onu
ve güneş adım adım dolanırken kubbeyi
esrik çayır kokular döküyor dörtbir yana
öpücükler açıyor dönüp gelen bahara
'seni seviyorum' diyen mırıltıyla kırda
safransarı, gökmavi, lal rengi ve erguvan
gölcüklerin üstünde, otlaklarda, koyakta
binbir renkte benekler oluşturuyor orda
kokusunu savurup saklıyor çiçeğini
sanki kırın telaşlı, tatlı iletileri
yaygaracı aşkının yazdırdığı pus'lalar
papyadan bir altlığa izlerini yaymışlar
incecik sesleriyle küçük kuşlar ormanda
şarkıcıklar söylüyor peri kızlarına
tatlı bir sır veriliyor gölgelikte herkese
seviyor ve söylüyor herşey bunu sessizce
sanki yanan güneyde, batıda ve kuzeyde
ve altın ışıklarla günün doğduğu yerde
çiçekli çit, sarmaşık ve şakırdayan pınar
ve tepeler ve gölgeler ve o sonsuz tarlalar
dört rüzgarın düzdüğü bir dörtlük söylüyorlar

victor hugo