lotus ayak

bir imparatorun önünde dans eden beyaz, küçük ayaklı bir kadının çok beğenilmesi üzerine doğduğu söylenen minik ayakların adı.

çocuk yaşta başlanan bir uygulama. kemikler büyümek istedikleri şekilde büyüyemediği için parmaklardan, tarak kemiklerinden parçalı olarak dışarı çıkar; eti deler ve iltihaplanmasına sebep olurmuş. çürüyen etin kokusunu saklamak için ayaklara özel parfümler, yağlar üretilir ve kullanılırmış.
bu ayağa sahip olan kadınlar sürekli acı çektikleri için ağrı kesicilerle yaşarlar. ayağa kalkmak gibi bir imkanları olmadığı için sürekli hizmetçi bakımına ihtiyaç duyarlar. fakir ailelerde lotus ayak olmayışının sebebi, hizmetçi tutamamaları denilebilir.

insanlık güzellik için pek çok şey feda edebiliyor. lotus ayak gibi hastalıklı uygulamalar beğenilme arzusunun ne kadar ileri gideceğinin bir kanıtı. günümüzde dahi; küçük ayak, ince bel için günde saatlerce korseler, ayakkabılar giyen insanlar var. sağlık için değil, estetik kaygısıyla.
bedenin deforme olması hiçbir zaman güzel değildir. güzellik, elde edilebilir olmaktan çok var olmaktan gelir.

yani altın lotus.

çinli kadınların ayak bağlama geleneği Mao iktidara gelip, yasaklayana kadar devam etmiş.

bu küçük ayak tutkusu da taa konfüçyüs zamanında başlamış. o zamanlar büyük ayak her iki cins için de alt tabakadan olmanın işareti olarak sayılıyormuş. hatta alınan gelinlerde önce ayağa bakılırmış, büyük ise alay edilir, aşağılanırmış.

her şey güney tang imparatoru li yu'nun , tatlı bakire adındaki, ince belli ve küçük ayaklı bir cariyeye aşık olmasıyla başlamış. ona benzemeleri için tüm kadınların ayaklarını bağlamalarını emretmiş ama bu sıkı bağlar yüzünden bir çoğu sakat kalmış.

tarih boyunca kadınlar güzelleşmek uğruna bir çok eziyete maruz da kalmışlardır, ister kendi istekleriyle ister zorla.