ledüd hadisi

muhammed peygamberin, ölüm döşeğindeyken sahabesine ''beni zehirlemek istiyorsunuz'' diye söyleyip kendisine verilen ilacı tek tek ashabına içirmesi olayıdır. kaynak bildiğin buhari, hani en çok güvenilen sahih-i buhari.

ölüm korkusu ile şüphelendiğine bağıran bir peygamber kulağa garip geleceğinden, muhtemelen buna da gerçek değil denecek.

olay tam olarak şöyle:

“Resulullah’ın hayatının son günlerinde, hastalığı iyice ağırlaştığı bir sırada, Resulullah’ın hanımları veya ashabından bazısının tavsiyesiyle, sancılanan kimselere verilen acı bir ilacı, Allah Resulü’nün ağzına döküyorlar. Resulullah uyandığında ağzının acılığını hissedince, yemin ederek orada bulunan herkesin ağzına aynı ilaçtan dökülmesini emrediyor; amcası Abbas hariç (çünkü o bu işe müdahale etmemişti). Meclistekiler bu işte bir art niyetlerinin olmadığını beyan ediyorlarsa da nafile; bir kere Resulullah bu işin yapılması gerektiğine dair and içmiştir. Böylece oradakilerin hepsinin ağzına birer birer ilaçtan dökülüyor! Hatta Resulullah’ın hanımlarından birisi (Meymûne), ısrarla oruç olduğunu söylüyor; fakat Resulullah and içmiştir diye onun da sözünü dinlemeyerek ağzına ilaç dökülüyor!” [Sahih-i Buhârî, Tıp Kitabı, Ledüd Bâbı, Sahih-i Müslim, Selam Kitabı, Ledüd ile Tedavinin Mekruhluğu Bâbı, Müsned-i Ahmed b. Hanbel, c.6, s.118, Sünen-i Tirmizi, c. 3, s. 265]

Bu hadise muhammed peygamberin eşleri tarafından zehirlenerek öldürüldüğü iddiası için en büyük delillerden biri sayılır.

(bkz: Kırtas olayı)