köy geceleri

yıldızlar kocaman gözükür.

Yaz aylarında ceviz ağacının hemen altında, semaverin dumanı eşliğinde geçirilen huzur dolu geceler...

Böcük cücük yüzünden tercih edilemeyendir. Aklıma hep akrepleri getirir. Bir gece köydeki bir akrabanın ısrarı üzerine evlerinde kaldık. Çok güzel bir bahçe, çiçekler içinde bir oturma alanı, cırcır böcekleri, ateş böcekleri. Semaverde çay yani dadından yenmez bir ortam. Ota köke, böcüğe cücüğe alerjim var fakat umursamamaya çalışıyorum. Efendim derken evin sahibi teyze birden ayaklandı. Aldı terliği eline, yer misin yemez misin? Nasıl vuruyor yere. Kafayı bir cevirdim ki şeffaf bir vücut ve kıskacı simsiyah bir akrep. Neyse teyze öldürdü hayvanı, zehri saçıldı etrafa.
Dediler haydi yatak. Ne mümkün? Sabaha kadar nöbet tuttum resmen. Biraz dalar gibi olduysam da yorganı akrep sanıp depikledim durdum. Şu an bile bir huylandım ki sorma sözlük.