kitlelerin dehasi

charles bukowski adlı insana ait bir şiir.

ortalama insanda
herhangi bir günde herhangi bir orduya
yetecek kadar ihanet,
nefret, şiddet
ve saçmalık vardır.
ve cinayet konusunda en becerikliler
cinayet karşıtı vaaz verenlerdir
ve nefreti en iyi becerenler
sevmeyi vaaz edenlerdir
ve-son olarak-
savaşi en iyi becerenler
bariş vaazi
verenlerdir

tanrıyı vaaz edenlerin
tanrıya ihtiyacı var
barış vaaz edenlerin
huzuru yok
sevgiyi vaaz edenler
sevgisizdir
vaaz verenlerden sakinin
bilmişlerden sakıının.

durmadan
kitap
okuyanlardan
sakının
yoksulluktan nefret edenlerden
ya da gurur duyanlardan sakının
övgü göstermekte hızlı davrananlardan sakinin
karşılığında övgü beklerler

sansürlemekte hızlı davrananlardan sakinin
bilmedikleri şeylerden
korkarlar

sürekli kalabalıkları arayanlardan sakının;
tek başlarına
bir hiçtirler

ortalama erkekten
ortalama kadından
sakının
sevgilerinden sakinin

sevgileri vasattır, vasatı
aranır dururlar
ama nefretleri dahiyanedir
nefretleri seni beni
herkesi öldürebilecek kadar
dahiyanedir.

yalnızlığı istemezler
yalnızlığı anlamazlar
kendilerinden farklı
herşeyi
yoketmeye
çalışırlar

sanat
yaratamadıklarından
sanatıı
anlayamazlar
yaratma başarısızlıklarını
dünyanın beceriksizliğine
yorarlar

kendileri tam sevemedikleri için
senin sevginin
eksik olduğuna inanir
ve senden
nefret ederler

ve nefretleri
parlak bir elmas
bir bıçak
bir dağ
bir kaplan
bir baldıranotu gibi
mükemmeldir

en usta oldukları
sanattir
nefret!

Bukowski'nin gelmiş, geçmiş en iyi şiiridir.