Zifiri kara gözlüm, uyuduğun zaman

Birgün, mermerleri kara mezarın dibinde,

Ve bir gün, bu yatak yerine, bu ev yerine,

Yağmurlu, oyuk bir çukura girdiğin zaman;

•

O tembel, kayıtsız göğsüne abanıp, taş

Çırpınan kalbini, bütün özlemlerini,

Serüvenlere düşkün ayağını, elini,

Bütün tutkularını ezerken yavaş yavaş,

•

Benim sonsuz rüyamın sırdaşı olan mezar

(Zira, mezar, şairi hep anladı ve anlar)

Uykunun sürüldüğü bütün geceler boyu

•

Sorup sana diyecek: "- Ey acemi *!

Ölüler ağlıyorken, senin aklın neredeydi?”

-Ve kemirecek kurtlar derini azab gibi.

(bkz: charles baudelaire)
© copyright 2005 - 2026