jupiter senfonisi

mozart'ın 41 nolu re major KV 551 numaralı son senfonisi. 4 bölümden oluşur:

1. allegro vivace: sertçe, erkekçe bir girişi vardır. hüzünle karışık neşeyi ve bazen de gizli bir isyanı barındırır. bir kitapta okuduğuma göre mozart çocuğunu hastalıktan kaybettikten sonra bu senfonisini yazmıştır. yine heyecanla, neşeyle biter.

2. andante vivace: çok yavaşça yaylılarla giriş yapar. gitgide karamsar bir havaya bürünür. sizi de karamsar bir havaya sokar. şarkının buralarında geçmişimi düşünürüm ben. boğulurum kaybolurum. sonra yoğun bir sigara içme isteği... aa, sonra bi de bakarsınız şarkıda yaylılarla üflemeliler yukarı doğru, sanki bir gül açımı şeklinde size umut verir. ya acayiptir işte... yanında şarap marap tavsiye edilmez.

3. menuetto, alegertto: herşey vardır bu şarkıda. kadere isyan ve kadere boyun eğmek bir aradadır. hayat sürer tadında yazılmış bir şarkıdır. sonunda umutlanırsınız.

4. finale: molto allegro: yaşam hakkaten devam eder. hırsla, neşeyle, hareketle ve klasik müzik döneminin klasik final coşkularıyla sizi de coşkulandırarak biter. polifonik yapısı ön plandadır. özellikle son bölümlerde.

senfoni başından sonuna hayatın iyi bi maketi gibidir. tavsiye edilir.