jopçu

yine bir metro yolculugu sırasında aklıma gelmiş mukemmel tanımlama. jop yalayıcısı da olabilirdi tabi.

bu tanımlamayı ozellikle, ulusalcılara postalcı diyen ve her daim polisin solcuları dovmesinden yana olan milliyetci-dinci ( ozellikle akp) tayfası icin kullanacagım. fakat bu lakabın, militarizmin yaygın oldugu butun ulkelerde yaygın bir kullanılma ihtimali vardır. bunu da belirteyim.

jopcu kimdir, nedir?

jopcu ya da jop yalayıcısı olarak tabir ettigimiz adam, gunluk hayatta bizimle beraber yasar. kendisini pek belli etmez. fakat bir miting alanı gordugu zaman saklanmaya devam etmez, kendini ortaya atar hemen.

polisin gostericileri dovmesi ve tartaklaması gerektigini, hatta gostericilerin oldurulmesini istedigini elinden gelse gostericilerden bir kac tanesini sallandırmaktan memnuniyet duyacagını belirtir. (bkz: taksim de adam sallandırmak)

dusunce altyapısında burokratlara dair sonsuz bir guven vardır, ve siddetle sorunların cozulebilecegini dusunur. insanların mitinglerde haklarını savunmasından yana degildir. ona gore otoriteye herkes tapmalıdır.

neden ozellikle akp bireyleri? efendim bildiginiz uzere bu adamlar ulkedeki en buyuk sorunun turbanın kamusal alana girememesi ve genc ergenlerin osbir cekip sevismesi oldugunu dusunurler. otuzbirciler kazandi ben gidiyorum onemli bir sloganlarıdır. 2008 yılındaki gidisatta, ordu destekcilerini ve ordudan yardım bekleyenlere postalcı dediler ve darbe olmaması icin hungur hungur agladılar. cok agladılar. cunku kendi fikirlerinin devam etmesi gerektigini savundular.

e iyi? kendilerini savundular. fakat bu parlak anlayısı baskaları icin de gostermezler, gostermediler. kendileri bir postaldan korkarken, cok benzeri bir durumun solcuların basına duzenli olarak geldigini gormediler. gorselerde umurlarında degil.

bu da onları onları jop yalayıcısı, jopcu, jopsever durumuna sokar.

ayrıca mukadderatcı tayfanın, polisi her zaman kendi askeri gibi kullandıgını da belirtmeye gerek yok, sanıyorum ki. ulusalcılar yapınca kotu, akpliler yapınca iyi.