insancık

"insan" olmamak konusunda azimle ilerleyen, sevilmeyen, hoşlanmayan, insanlık dışı eylemlerin mimarisi kişi.
kitap versiyonu için; (bkz: insanciklar)

kendini üstün sanan insanın, aşağı olduğunu varsaydığı kişiye hitap veya tanımlama şeklidir. genellikle, ego tatmininde bulunmak isteyenlerin veya aşağılık kompleksinden kurtulma isteğinin bir ürünü olarak, başkalarını aşağılayarak kendini yüceltmeye çalışmak yol ve yordamında görülür.

zavallı insan.

'Güneşin Olsun' albümünden bir Kızılırmak şarkısı. Küçültme eki ancak bu kadar küçültebilir, dedirtir.

yolda çırpınan bir kedi görsen bir çocuk elinde
tutarsın çocuğun elini yapma dersin
kanadı kırık bir kuş görsen peşinde bir kedi
kovalarsın kediyi sararsın kuş kanadını

peki ya insan insan insan
görsen bir insan elleri arkadan bağlı
başına bir kurşun dayalı
çevirirsin başını
yok olmaz olmaz olmaz

çocuğun elinde bir kalem, duvarı kirletirse
tutarsın elini yapma dersin
bir adam kocaman ağzıyla sokağa tükürürse
kaşını kaldırıp zonta dersin
bir deli aşık bahçenden bir gül koparırsa
çiçek dalında güzel bırak dersin

peki ya dünya dünya dünya
görsen dünyayı koca ordulu koca bacalı
koca sakallı koca sevgisiz adamlar
ka ka ka kalıyor
çevirirsin başını
yok olmaz olmaz olmaz

der ki kitap komşun açken sen tok olamazsın
ama insanlar var aç açıkta
bütün bir ömür çalışıp aç kalan bunca insanı
görme çünkü sen insan insan... insancık

böyle mi bitsin bu şarkı
umutsuz insansız sevgisiz
yok olmaz olmaz olmaz
yok olmaz olmaz

söz/müzik: Tuncay Akdoğan

insan olması için meydana gelmiş ama gelişimini tamamlayamamış insan küçüğü, mahluk, varlık, yaratık.

insanların türküleri kendilerinden güzel,
Kendilerinden umutlu,
Kendilerinden kederli,

Nazım Hikmet.