hedon

bir dark tranquillity şarkısıdır.
bu nasıl bir şarkı amına koyayım?

çıldırıyorum evde, böyle bir şarkıyı nasıl yazmışlar,
saygı duydum mikael abi, niklas abi, fredrik abi.

dark tranquillity'in ritim açısından en güzel parçasıdır.

dark tranquillity'nin en anlamla şarkısıdır. aynı zamanda da dark tranquillity'nin çektiği en güzel klip de bu şarkıya çekilmiştir. Exposures: In Retrospect & Denial albümündeki krakow canlı performansı orjinalinden daha güzeldir, dinlenesidir.

how hungry we've become sözleriyle birlikte her dörtlükte insanı kamyon carpmısa donduren güzel ve bir o kadarda anlamlı yüce dark tranquillity sarkısı.

klibini dikkatlice izlediğimizde 01.10 gibi başlayan gitar solosunu niklas sundin in değil fredrik johansson un attığı mükemmel şarkı.

hayatımda gördüğüm en anlamlı birkaç klipten birisine sahip olan şarkı. gözünüzün önüne sık sık "incest victim killed her father", "usa killed ıraq this morning", "raped and tortured", "white vs. black", "noone survived, 234 people died", "serial killer ate his victims" gibi bir sürü gazete haberi(büyük ihtimalle gerçek haberler) başlıkları gelmektedir. şarkının başında mikael stanne in dediği gibi:
(bkz: how hungry have we become)

dark tranquillity nin en güzel parçalarından biri.

(bkz: fedon)**

1997 tarihli dark tranquillity albümü the mind's I albümünden çıkma buram buram felsefe kokan mükemmel parça.. (bkz: hedonizm)
sözleri:

enter suicidal angels;

how hungry have we become;
like animals naked in shame
fed with the hooves of apocalypse
that galloped down, disordered
worlds behind

from word to a word i was led to
a word
that spanned over cultures in rage

crimson masses, steeped in decadence
holding our tongues to the thirsty
sun
so, is the future still open?
then enter, hornet, from our hive-dark
hearts
to draw down the end from within

we need not the horns
that emanate from our warty, haunted
bodies

nihilist, hedon
the priceless art of their lives
sorrow is a wing laid atop their
heads.
skin deep, we carve our immeasurable
sorrow
in the fold of your shivering arms

hedon,
your children wild
and filled with death

jupiter in our unforgiving eyes;
a pandemonium of bodies and gold
eager, as a part of your face
and the sickness attached to your
skin (stone)
as the wine-rush,
chargin from androgynous wombs
to open free the lid of pain

hedon,
rinsed in post-human shadows
a monument scorned by the teeth
of time
stale-faced keeper of secrets,
leaded with implosive fire
the whore that carried the apostle
to the mating point on the graves
of giants

we look at you, afraid
to see what we really are.