gerald gardner

1954 yılında kurduğu cadılık sanatıyla ''wicca'' adını duyurmuş yazardır.

eski golden down (altın şafak hermetik cemiyeti) kurucu üyelerindendir gardner. wicca'yı kurarken de golden down ritüellerinden antik msır inançlarından pek çok sey katmıştır. mesela wicca'nın üçlü inisiyasyon çemberi klasik bir golden down çalışma yöntemidir. çember çizimi, inisiyasyondaki, basamaklar, elementlerin sıralanışı gibi pek çok öğe aslında ibrahimi dinlerin (bu arada sorulması gereken temel soru sen çok tanrılı bir inanışı kurarken nasıl böyle bir ikileme düşersin de çok tanrılılığın kafasını ezen çok tanrılılığa ilk saldıran dine ait öğeleri kurdugun sistemin içine sokarsın olmalıdır ) en babası olan yahudiligin izlerini taşır. altın şafak'ın eski üyesi olan gardner daha kurduğu wicca kültünde çember çizimine de altın şafak'ın dolayısıyla tek baba tanrının izlerini koymaktan çekinmemiştir.
çember çizimi sırasında ibrahimi dinlerin meleklerinin isimlerini de 'yön bekçileri', 'kat kapılarının korucuyuları' olarak belirtilmiştir gardneryan wicca'da. 'seytan' gibi tek tanrılıların kötülük sembolünü yok eden bir algıyı tekrar canlandırmaya çalışan gardner bu sırada da babacan tavrını sürdürmüş ve 'üçler kuralı'nı koyarak küçük cadılarını kötülüğün (bu ne perhiz bu ne lahana turşusu) pençesinden kurtarmaya çalışmıştır. kendisine sormak isterdim siz değil miydiniz tek kutuplu bir dünya olmaz aydınlık kadar karanlık da kutsanmalı diyen? o zaman bu son derece subjektif iyi ve kötü algısı niye?
ayrıca büyü yaparken bir üst iradenin onayı gerekiyorsa, yani büyücü sadece büyük güçleri yönlendirerek ve onların da onayını alarak büyü yapabiliyorsa, kötü olarak adlandırılan bir büyü de üst iradenin izni olmadan yapılamayacağına göre, üstün onayladığı nasıl kötü olur gardner abi? tanrılar ya da tanrıçaların onayını almış bir çalışmaya kötü demek mümkün mü? belki de kötü bir sey yapmıyor birinin tekamülünü hızlandırıyor olabiliriz di mi?