deve hikayesi

babamın, babasından örnek alarak bana küçüklüğümde, ne zaman bir oyuncak istesem veya bir nesne, hep anlattığı hikayedir.enteresandır ve hepte gerçekleşir.

-bubaa(baba deme şekli), ya action man alalım bugün.yeni adamları da gelmiş.

-gel bakim kucağa (hoppss, biberon kucakta)

-şimdi iyi dinle bakalım.günlerden birgün, çocuk ve babası çarşıda dolaşmaktadırlar.bir deve görürler.çocuk heyecanlı bir şekilde babasına ;

" baba bu deveyi alalım.çok beğendim "der.

babası da derki ; " git sor bakalım, kaç akçeymiş ? çocuk gider ve sorar.aradan dakikalar geçmez çocuk babasının yanına gelerek."baba deve 5 akçe der."

babası aynen şöyle der ; " deve 5 akçe.bırak geçsin." e çocuk üzülür tabi, istediği olmadığı için.ertesi gün tekrar çarşı da dolanırken aynı deve yi görürler ve çocuk yine babasından o deveyi almasını ister.baba yine aynı şekilde çocuğa, devenin fiyatınu sormasını ister.çocuk yine heyecanlı bir şekilde gider ve devenin fiyatını öğrenerek gelir.çocuğun suratında bir burukluk vardır.nedeni ise devenin fiyatının artmasıdır.baba, çocuğa sorar ; " kaç paraymış deve " , çocuk üzülerek " deve 10 akçe der." baba yine aynı şekilde " deve 10 akçe, bırak geçsin der.çocuk yine üzgün bir şekilde yine devenin hayalini kurmaya devam eder.bu olaylar, çarşıda tekrar tekrar devam eder.deve 50 akçe, bırak geçsin.deva 100 akçe bırak geçsin.günlerden bir gün gelir ve baba ile çocuk tekrar çarşıya inerler.çocuk aylardır hayalini kurduğu deveyi yine aynı yerinde görür ve yine heyacanlanmaya başlar.baba, bu sefer daha da bi tebessüm ederek " git sor bakalım, kaç paraymış deve ".çocuk, umutsuz ve devenin kendisine alınmayacağını bilerek, koşarak gider ve sorar.çocuk döndüğünde bu sefer daha da üzgündür çünkü devenin fiyatı günden güne artmıştı.babası sorar " kaç paraymış deve, evlat?" çocukta, " baba deve 1000 akçe olmuş." babası da ;" deve bin akçe, bırak gelsin" .çocuk havalara sıçrar sevincinden ve babasına sarılır.babası, çocuğuna aylardır beğendiği, istediği, hayalini kurduğu deveyi alır.

yani anlatılmak istenen, insanların bazen sıkışık durumları olur, alamayacak durumları olur.ama bu almayacakları anlamına gelmez.her şeyin bir yerinin bir zamanını olduğunu anlatan bu fıkra için, biberon üstadı babama teşekkür ederim.

edit : action man alındı, alındı.ama hikaye den sonra.önce bi kafa sitme arifesi geçirdik.

edit hun : fıkra demişim, hikaye işte.helecandan.