cuşu huruş

(bkz: cuş u huruş)

farsçada cuş galeyan, huruş da bağırış çığırış anlamına gelir. ortadaki u harfi de ve bağlacı. yani galeyan ve bağırış ortamı. cuş'un u'suyla huruş'un ikinci u'su uzatılarak okunur. cuuş u huruuş gibi. ayrıca orijinal söylenişte huruş'un h'si gırtlaktan okunur, ingilizcedeki "kh" ya da kürtçedeki "x" sesi gibi (khurush, xuruş).

cümle içinde ise cuşu huruşa gelmek/getirmek şeklinde kullanılır. bir kitlenin galeyana geldiği ya da sevinçli heyecanlı bir hadise karşısında bünyenin hissettiği coşkunluk hissinde, gerek gerçel gerekse mecazi anlamda cuşu huruşa gelmek fiili kullanılabilir. örn. "şenlikköy stadından gelen gol haberi üzerine taraftar cuşu huruşa gelmiş, takımlarının galebe çalmasından da ziyadesiyle mutmain olmuşlardı"