cocukerkil

erkilliğin yani gücün çocuğun elinde olması, her istediği yapılan, bir dediği iki edilmeyen, görünmeyen ev reisi olan çocukların oluşturduğu sistem.

şımarık zengin piçi diktatörlerin yönetimi afedersin.

(bkz: oluyo mu öyle)

çocukerkil toplumlar yaratacağına inandığım, çocukların tek söz sahibi olması durumu. çocuğun istediği yemek yapılır, çocuğun istediği restorana gidilir (ya da istemediği restorana gidilmez), çocuğun istediği film izlenir..

bu yüzden zaten, çoğu reklam direkt olarak çocukları hedef alır. hatta çocukların sevdiği şarkılar liste başı olur.

bu çocuk büyüyünce ne olur derseniz, bi cacık olmaz derim ben...

son dönemlerde aile yapısına hakim olan erk.

çocukların birey olduğunu hatırlamanın bir adım ötesine gidip çocukerkil aileler oluşturur olduk, doğal olarak kimin çocuk kimin ebeveyn olduğu birbirne karışır oldu.

çocuklar da bu sınırsız güç sebebiyle mutsuz oldular, çünkü çocuğun güvende olduğunu hissetmesi sınırlarının varlığı ile mümkündür. ne zaman ki sınır yoktur, egolarını eğitmeyi henüz öğrenmemiş kısım olan çocuklar için de tatminsizlik ve mutsuzluk vardır.

bunun bir adım sonrası ise ne istediğini bilmeyen bencil ve mutsuz yetişkinler ile dolu bir dünyadır.

çocuklar bireydir ve haklarına saygı duyulmalıdır, ancak çocuk olduklarını unutmadan ve unutturmadan...

haa söylemesi kolay yapması zor iştir. yazık ki, benim de bu sınırı geçtiğim olmuştur ve oluyor.

(bkz: çocukerkil toplum)

(bkz: kuyruğun danayı sallaması)