cevrecilik

(bkz: environmentalism) gelişen, önceleri bireysel tepkiler şeklinde kendini gösterirken sonraları örgütselleşen toplumsal hareketlerdir. Hızlı sanayileşme ve insanın doğaya hükmetme çabasının kaçınılmaz sonucu olarak doğanın kendini yenileyemez bir hızla kirletilmesi sonucu doğal hayat ve çevrenin yok olması tehlikesinin belirmesi karşısında çevreyi kurtarmak amacıyla ortaya çıkan ideolojik-sosyal hareketlerdir.

Çevrecilik (Environmentalism) doğal çevrenin korunması, yenilenmesi ve geliştirilmesi, yani; doğal kaynakların korunması, kirliliğin önlenmesi ve belirli arazi kullanımı eylemleriyle, ilgilidir. Çevrecilik yerel halkların, çevreye daha az zararlı görünen, küreselleşmenin yaşam tarzlarını etkilememesi için verdikleri mücadeleyi destekler. Uygulamada çevrecilik iki farklı konuma ayrılmıştır, insan-merkezcilik (Anthropocenticism) ya da kademeci (hierarchic) yaklaşım ve doğa-merkezcilik (Ecocentrism) ya da eşitlikçi (egalitarian) yaklaşım.
insan-merkezcilik insanın temel endişe kaynağı olması, ve diğer her şeyin insanlığa göre düzenlenmesi gerektiği fikridir. insan, düşünülmesi gereken, ilgilenilmesi gereken ve üzerine titrenmesi gereken, diğer tüm gerçek ve hayali varlıklardan öte bir varlıktır. insan-merkezcilik, insancılıkla (Humanism) yakından ilişkili, dünyevi, akılcı ve gerçekçi bir bakış açısına sahiptir.
Doğa-merkezcilik ise, tüm bireysel organizmaların ötesinde, doğa-kürenin (Ecosphere) tüm yaşamın kaynağı ve desteği olduğunu söyleyen düşüncedir. Bu düşünce yönetime, sanayiye ve bireylere dair bütüncül ve doğa-merkezci yaklaşımı benimser.

"eyvah, dünya'dan başka gidilecek yer yok!"
Neil armstrong (ay'a ilk ayak basan astronot)

doğanın tüm ekolojik zenginlik ve dengeleriyle, floranın ve faunanın tüm bitki ve hayvan çeşitliliğiyle korunması ve yaşatılması,
yeryüzünün yaşam kaynaklarının korunması olgusu ,akımı ve etkinlikleridir