calgin

yücel kayıran şiiri.

arzulanan gözün bakışında
cereyanda kalmak
imrenerek bakanın nasibi
beni izleyenler için alaydı

açık kalmış ruhun kapısından
çıkıp dolaşırdım öyle dalgın
çalındım başka bir göze doğru
içimden sökülen bana salaydı

ama inmeli, ama kötürüm, ama deli

ben kendime öyle dargın dururken
bakırı çalığından koruyan kalaydı
kimse düşünmezdi pasıma yenildiğimi
sanıp eğlenerek yılışan gözler
suyun dibinde nefes alaydı

uyurdu kabın içinde büyürdü boşluk
dökülürken ben zeminde açılan delikte
kaybola kaybola içime yurt olan gayb'a
hangimiz algın diye daha sormadan
kap beni arardı

ama inmeli, ama kötürüm, ama deli

dönerdim böyle bakımsız ve hırpani
dönerdim, eve döndüğüm yer sonunda
cereyanda kaldığım yer olaydı

nasibim ıslık sesleriyle salgın
ardıma bakmazdım kap nerede diye
benden kopan bana mahsus olaydı

nisan 2001