bırakıp giderse o yar beni

ibrahim Halil Demir şiiridir:

Bırakıp giderse o yar beni, olurum analı babalı yetim,
Değişir bir garip olur aynı evde yaşadığım kedim.
Kanım çekilir sanki al kırmızı yanaklarımdan,
Gül gibi sararıp solar yarin yokluğunda benzim betim.

Bırakıp giderse o yar beni,olurum naçar,
Envai türlü dertlere olurum duçar.
Bedenim saraylarda ikamet etse de,
Ruhum barınmaz oralarda bir kuş olur hemen uçar.

Bırakıp giderse o yar beni,kaçar ağzımın tadı tuzu,
Yanar yüreğim zemherilerde bile ister buzu.
Herkese kükremiş aslan gibi olsam dahi,
Nazlı yarime karşı olurum daima kuzu.

Bırakıp giderse o yar beni,ağlarım zarı zarı,
Erir sel olur başı dumanlı sevda dağlarımın karı.
Bülbüller yerine baykuşlar tüner gönül evime,
Azalır dizlerimde takat taşıyamam hiç biri barı.

Bırakıp giderse o yar beni,yaman olur halim,
Kırılır, kalmaz elimde tutunabileceğim hiçbir yeşil dalım.
Bir türlü dost olamadığım vicdansız zalim felek,
Bırakmaz çaktırayım gönül atıma sevda nalım.

Bırakıp giderse o yar beni,azalır gözlerimin feri,
Silinmez olur ırgatlık yaparken alnımın teri.
Beni sevene sevmeyene açık her daim kapım,
Sadece sevdayı bilmeyenler girmesin gitsin gerii.

Bırakıp giderse o yar beni,varım yoğum satılır,
Bedenim en ulu uçurumların en aşağılarına atılır.
Ölesiye sevdiğim yare kavuşabilmek için,
Sevda pazarlarında boynuma paslı yular takılır.

Bırakıp giderse o yar beni,ellerim tutmaz kalem,
Perişan halime güler el alem.
Şakıyan dilim sus pus olur,
Kilitlenir ağzım dilim konuşmaz hiçbir kelam.