aşk vardı

aşk vardı; vazgeçilmez biçimde beni bulan, unutulmak adına koyulmuş herhangi bir yerden çıkıp geriye kalmışlıklarımı benimle zevkle paylaşan. terkedilişimin bile anlamsız olmadığını gösteren. beklentilerimin sebebi, ümidimi körükleyen işkenceydi. apansızın nedenlerimin cevapları olurdu. kabullenmemi sağlardı. acısızdı.
topraklı yolun tozunda çıplak ayakla katettiğim yolun sonunda saklanılabileceğinden fazla gerçeklik vardı. hakikatlerin çokluğu mu, aşk ın artık ömrünün bittiğinden mi -asla bilemeyeceğim- artık inanmamam için sebeblerin sakince duruşundan mı, vardı diyeceğim, bilmiyorum.

(bkz: hala aşk var mı)

aşk vardı, aramızdaydı, bizbizeydi. yaşadık, güldük, mutlu olduk...
evet aşk vardı ama artık sende yok. ben de mi? evet bende hala var. sormana bile gerek yok...