3 ay önce yaşamış olduğum durum. Ertesi gün ilk covid19 vakası açıklandı ve okula ara verilmesi benim için çok iyi olmuştu. Sürekli karşıma çıktığı için okul yokken onu görmeyecektim, tabiki o da o kızı görmeyecekti. Hislerim yok oldu derken yarım saat önce gördüğüm o şiirle vücudumda iç savaş yaşandığını düşündüm. Belki aynı durumu yaşayan ve hislerime tercüman olabilecek kişiler vardır diye buraya baktım ve ilk entrye bakakaldım.
Ben de ilk kez mavi gözlü olmak istedim; belki gözlerim mavi olsaydı şansım olurdu, beni görürdü dedim. Bunca yıl mavi gözlü abla, anne ve diğer aile üyeleriyle yaşamış biri olarak ilk kez mavi gözlü olmayışıma üzüldüm. Onun uğruna yazdığı şiirde gözlerinin nazar boncuğunu kıskandıracağını düşünmüş. Ulan bir çift göz ya tek bir çift göz, bir başkasının canını bu denli yakabilir mi?