konuya direkt girmek istedim ilk defa duygularımı yazıya dökerek
uzun zamandır hoşlandığım bir arkadaşımla olan ilişkimden bahsetmem gerekiyor duygularımı ifade edebilmek için. muhtemel bir psikolog vakası olarak tanıtılmaktansa anonim olarak ifade etmek durumumu daha kolay ifade ettirirecektir.
bundan neredeyse 1 yıl önce başlayan arkadaşımdan hoşlanma olayı onun başkasıyla olma durumunu kabullenememe ve duyduğunda inanılmaz rahatsızlık vermesiyle ortaya çıktı benim açımdan. zamanla samimiyet de arttı haliyle. mükemmel uyumlar ve harika bir anlaşma benim açımdan bu hisleri körüklerken karşı tarafla bir kez olsun hislerin hakkında konuşamamak dehşet verici. kaybetme korkusuna bağlı hislerin dile getirilemeyişi hakkında konuşulamamasına neden oldu. başkasıyla görüştüğünü konuştuğunu duymak delirme seviyelerine getirirken konuşurken tutumunu koruman ve doğru yorumlar yapmak zorunda olman da bambaşka bir acı. başkasıyla değil benimle olsun isteğim acaba bencillik mi diye çok düşündükten sonra onunla geçirdiğim zamanların ne kadar güzel ve kıymetli olduğunu farkedip bencillik düşüncesinin bir yanılgı ve saf sevgiden ibaret bir ilişki içerisinde bulunduğum gerçeğiyle yüzleşmem gerekti. çevredeki herkesin yakıştırması benim içimdeki düşüncelerin artmasına ve gittikçe daha da büyümesine yol açtı. belki yarın gidip her şeyi anlatırım belki de asla ifade edemem. problem de tam oalrak burada başlıyor. iki ucu boklu değnek denilebilir.